Colin Stetson - Sorrow (2016)

Ik heb dit album via youtube beluisterd. Dat is natuurlijk niet ideaal, maar tijdens het luisteren verlangde ik eigenlijk steeds naar de klassieke uitvoering. Wat mij betreft toch geen goed teken.
Wel jammer, want ik was hier toch wel behoorlijk benieuwd naar. Maar wellicht keren de kansen nog.

Jazper, wat mij betreft is het origineel het mooiste klassieke werk van de 20ste eeuw.
Ik heb deze uitvoering in FLAC-kwaliteit en ik kan je beloven dat dit weergaloos klinkt.
De sax van Colin voegt echt een extra dimensie aan het schitterende origineel.
Het grootste compliment dat ik deze uitvoering kan geven, is dat ik dit schitterende werk herontdekt heb en dat ik er de laatste 2 weken volledig aan verslingerd ben geraakt

Net voor 8 euro op de kop getikt, één van mijn favoriete klassieke stukken. Prachtige interpretatie, sluit me volledig aan bij wexxel. Aanrader!

Mooi... Adembenemend, bedwelmend...En wat een pracht album. Hoor flarden dead can dance. Of heb ik het verkeerd. Neo classic? Gewoon een album die pas later alle geheimen prijsgeeft. Of toch niet.... Album voor in de Eindejaarslijstjes... Maar in wat voor Genre... Klassiek meets jazz, meets crossover meets avant-garde. Arvo Pärt ligt dicht in de buurt.

Dit zal waarschijnlijk wel in mijn eindejaarslijstje verschijnen. Indrukwekkend en intimiderende bewerking van een stuk van Gorecki. Ronduit prachtig.

Simpelweg fantastisch. Ik heb dit vorige week gezien in het Muziekgebouw aan 't IJ en dat was me toch een portie indrukwekkend... Sowieso is Colin Stetson een heerlijke vent om aan het werk te zien. Ik kende dit album al, aangezien ik al maandenlang wist dat ik naar het optreden zou gaan, maar sinds dat optreden ben ik echt helemaal om.

En dan moet ik bekennen dat ik het origineel nog nooit gehoord heb... Daar moet ik dan maar eens gauw achteraan gaan (dit is daarvan de beste of in elk geval bekendste versie als ik het zo zie?).

Zelf heb ik onderstaande en die kan ik van harte aanraden. Prachtige uitvoering en het zal wel komen omdat ik deze uitvoering eerder kende dan die van Stetson, maar ik vind 'm briljant zo. Kan weinig aan tippen:

Symphony No. 3 (Symphony of Sorrowful Songs); 3 Olden Style Pieces by Polish National Radio Symphony Orchestra / Antoni Wit / Zofia Kilanowicz (Album, Modern Classical): Reviews, Ratings, Credits, Song list - Rate Your Music - rateyourmusic.com

Is overigens een stuk rauwer en woester dan de uitvoering van Zinman, die iets delicater te werk gaat. Het is maar net wat je prefereert, I guess.

Dank voor de tip Hebben anderen misschien ook nog wat aan.

Overigens wil ik nog even opmerken dat ik de albumhoes zeer geslaagd vind.

Dat vind ik ook de mooiste versie van Gorecki's 3e. De sopraan is in deze uitvoering heel delicaat terwijl in andere uitvoeringen de vibrato van de sopraan te prominent is.
Ik moet Stetson interpretatie nog steeds een keer horen, ik ben wel skeptisch, componisten hebben toch wel een ander overzicht over muziek dan musici of liedjesschrijvers. Maar ik ben wel benieuwd.

Henryk Gorecki's 3e symfonie is al jaren mijn favoriete muziekstuk ooit. Deze versie is fantastisch, maar kan toch niet volledig tippen aan het originele werk.

Ik bezit deze versie

De hoes is ook prachtig

4,5 sterren

Ik vond het werk wel mooi, maar wat een bar slechte productie. Op het moment dat er gitaren bij komen, is het welhaast lo-fi. Niet cool. Halfje er af

De Amerikaanse saxofonist Colin Stetson werd bekend door zijn samenwerking met bands als Arcade Fire, The National, Bon Iver en Godspeed You! Black Emperor. De laatstgenoemde vormt ook een duidelijk inspiratiebron voor zijn derde soloalbum Sorrow. Het is een herbewerking van de uit drie delen bestaande compositie van de Poolse Henryk Górecki. Górecki schreef het stuk in 1977 toen hij zich liet inspireren door de opkomende avant-garde beweging, terug te horen in de experimentele stijl van de compositie. De talentvolle Stetson blijkt de juiste persoon te zijn om dit stuk van zijn eigen signatuur te voorzien. Hij doet dit echter niet alleen, want voor dit complexe geheel verzamelde hij een groep aan veelgeprezen muzikanten om zich heen.

Vanaf de eerste toon wordt je vastgegrepen in het emotierijke klankenspel. Stetson weet zijn saxofoonspel op verbluffende wijze in te zetten voor het indrukwekkende geheel. De drie delen zijn elk even aangrijpend, van de klaagzang van Maria aan Jezus, de teksten van een tienermeisje aan haar moeder tijdens de tweede wereldoorlog tot aan de folk song over een dode soldaat. In het eerste deel bouwen de strijkers, blazers en gitaren op naar het vocale gedeelte, gezongen door Stetson’s zus Megan. De instrumentatie bouwt vanaf dat punt weer op naar de volgende climax, waar de percussie, gitaren en blazers samenkomen in een post rock setting. De gelaagdheid van de muziek en de diepgang van elk instrument maken het deel tot een uiterst zorgvuldig samengesteld muziekstuk. Het tweede gedeelte staat meer in het teken van de zang van mezzosopraan Megan en is qua toon een stuk donkerder dan het origineel. De emoties van het stuk worden van een grauwe ondertoon voorzien en verliezen nergens aan kracht. Het slotstuk is een hevigheid aan strijkers, synths en gitaren en duwt richting de metal om uiteindelijk terug te keren in de rust van de blazers, zang en strijkers.

Het muzikale vakmanschap van Stetson brengt de harmonieën in de groep samen en laat elk element uit de muziek de verbinding zoeken met een ander deeltje. De herinterpretatie van Górecki’s werk is heviger, bedrukter, maar soms ook subtiel en aangrijpend. Het leed is voelbaar en de thematiek aanwezig, verbitterd en rauw, donker en verdrietig.

4*

Afkomstig van mijn site Platendraaier.

Leerde Stetson pas kennen na het geniale All This I Do For Glory. Toen ik de lovende reacties op dit album las werd ik uiteraard ook nieuwsgierig naar dit album. Maar dit is iets totaal anders en we kunnen er lang en kort over praten, maar dit pakt me werkelijk voor geen meter. Een complete mismatch wat mij betreft. Nee Stetson is een fenomeen, maar zijn fenomenale blaastechniek past niet zo maar overal bij. Dat blijkt hier, voor mij althans, wel heel duidelijk.

madmadder
Dank voor de aanbeveling.
Dit is zeker in mn straatje en man wat goed!
Groots in het klein zijn, zo noem ik deze muziek.

Woei, mooi dat-ie bevalt.