Lou Tavano - For You (2016)

Is dit album niks voor jou, heartofsoul?! Helaas zijn maar drie nummers te beluisteren op Spotify. De afgelopen weken heb ik dit album trouwens erg veel beluisterd.

De drie nummers die op Spotify staan gelijk even beluisterd, en vooral in instrumentaal opzicht vind ik het erg mooi, erg sfeervol. Deze hotte Franse jazzvocaliste gooit hoge ogen in Frankrijk. Hoorde haar al eens op FIP-Radio, dat ik wel eens aanklik op mijn laptop als ik het eten moet bereiden. Tavano zingt prima, maar helaas heeft ze een vrij dunne stem, die niet te vaak de hoogte in moet gaan, zoals bij het verder prachtige Emotional Riot. Maar de begeleidende musici (drums, double bass, piano, en trompet en klarinet) vergoeden veel. Bedankt voor de tip, Lura.

Ze is de nieuwe vocale sensatie in de Parijse jazz scene. Haar muzikale genen kreeg ze mee van haar vader, die rock drummer was. In haar jeugd groeide ze op met de klassieke piano, totdat ze zich ging richten op het zingen.

Haar muziek carrière kreeg pas echt vorm, toen ze kennis maakte met Alexey Asantcheff, de zoon van een Schotse moeder en vader uit Wit-Rusland. Haar interpretatie van Duke Ellington’s Satin Doll maakte de nodige indruk op hem.

Er kwam maar één gedachte op dat moment in hem op; “de wereld moet deze stem horen”. Een stem waar een heerlijk hees randje aan zit. Als zangeres wordt Tavano in haar wijze van interpreteren beïnvloed door Nina Simone en Billie Holiday. Daarnaast zijn Joni Mitchell, Tracy Chapman en Jacques Brel om verschillende redenen belangrijke inspiratiebronnen.

Ze waren beiden maar net twintig toen ze elkaar leerden kennen. Kort na die kennismaking begonnen ze samen nummers te schrijven, waarin invloeden doorklinken van symfonische muziek, jazz, folk, maar ook van chanson en zelfs Balinese muziek.

De eerste vruchten van hun samenwerking leidde in 2012 tot de EP Lou Tavano meets Alexey Asancheeff. Een EP met overigens de lengte van een volwaardige cd. For You wordt door hen gezien als hun eerste volwaardige proeve van bekwaamheid.

Een album waar vier jaar hard aan gewerkt is en dat is goed te horen. Zelfs tot aan de kleinste details in de arrangementen is de grootst mogelijke zorg besteed. Overigens werden die arrangementen, op The Letter na, allemaal vakkundig gecomponeerd door Alexey.

Hij speelt piano op For You. Ze worden bijgestaan door een viertal jonge, uiterst talentvolle musici. Ook de teksten spelen een belangrijke rol voor het duo. Teksten die in een aantal gevallen autobiografisch getint zijn, zoals opener Quiet Enlightenment, wat opgedragen is aan haar vader.

Een nummer waarin ze in het begin ingetogen en subtiel op piano en trompet wordt begeleid en verderop naar een climax wordt toegewerkt. Er wordt regelmatig op vindingrijke wijze gebruik gemaakt van dynamiek.

Een aantal nummers zijn erg swingend, zoals Rest Assured, L’Artiste en It’s a Girl. In het in het Frans gezongen L’Artiste zijn de nodige invloeden uit het chanson te vinden. Hiphopinvloeden kenmerkt het door hun trompettist Arno de Casanove geschreven The Call. Uit de tekst van All Together is de nodige hoop te putten : “A world where, Just like a child we live in laughter. “.

De laatste drie nummers op het album worden gedomineerd door Latijnse invloeden. Afro Blue is een mooie cover van de grootste hit van de Cubaan Mongo Santamaría, een van de meest bekende congaspelers ter wereld. Bonustrack Samba Em Preludio werd geschreven door de zeer bekende Braziliaanse multi-instrumentalist Baden Powell.

Een van de mooiste songs is ongetwijfeld Petite Pomme. Gedeeltelijk in het Frans gezongen door Lou en gedeeltelijk in gesproken Russisch door Alexey, waarin hij op aandoenlijke wijze het woord richt tot zijn moeder. For You is niets minder dan een gevarieerd én indrukwekkend debuut.

Een typisch album van het ACT label. Qua sfeer en muzikale opzet ontzettend herkenbaar voor kenners. Moest meteen denken aan de albums van Viktoria Tolstoy, Lars Danielson enz. Aan de ene kant erg knap van dat label (identiteit) maar de keerzijde is dat het erg herkenbaar is (en klinkt) Lou kan een aardig potje zingen en muzikaal klinkt het goed verzorgd. Ik vind het wel erg binnen de lijntjes en het album staat vooral ten dienste van Lou. Krijg daardoor het gevoel dat er meer in had gezeten als ik nu te horen krijg. Enkele lekkere nummers, soms wat obligaat maar zeker niet onvoldoende. Met de kennis van nu een magere voldoende.

En dat vind ik dus juist niet. Het album is erg gevarieerd. Bovendien zijn de arrangementen zeer smaakvol, die pas bij veelvuldig luisteren hun geheimen prijsgeven. Voor mij behoort het tot de grote verrassingen van dit jaar en gaat zeker mijn eindlijstje van 50 stuks halen. Maar goed, zoveel mensen, zoveel meningen.

Dat zal tussen ons nooit een issue zijn schat ik in Bedankt voor de tip en keep them coming