All Shall Perish - The Price of Existence (2006)

Ubervette death/black metal. Zware, donkere metal met extreme solo's en scherpe drumms. Redelijke vocals met af en toe een vette grunt. Maar ik vind de drumms en gitaar in verhouding beter. Er is in ieder geval geen clean zang en de enige keer dat je je wonden kan helen is bij de interlude.

Zeker het proberen waard, heeft veel weg van As i lay dying alleen een tikkie harder.

4.0*

klinkt erg zwaar en log en vooral erg heftig
kan niet veel bijvoegen aan wat vintage zei.
4 à 4.5* , kan wat schommelen

Een lekker hard album is het zeker. Af en toe heb ik er gewoon zin in om over de top harde metal te horen en dan komt All Shall Perish de laatste tijd toch wel vaak aan de beurt.

Ben erg benieuwd wat we nog allemaal kunnen verwachten van deze band al valt er aan het genre Metal nog weinig te vernieuwen.

4.0. Omdat het gewoon een lekker hard album is.

vreselijk vette deathmetalcore. Beukt, zaagt en vreet als geen andere band. Enigszins vergelijkbaar met Job for A Cowboy (doom EP), maar as i lay dying hoor ik er niet echt in. Dit is stukken lomper en harder!

Live is dit een van de beste bands die ik gezien heb, zonder twijfel de band die de hardste moshpit teweeg brengt!

Van deze plaat is de gladde productie en het kraakhelder geluid erg opvallend, op een positieve manier.

4*

ja inderdad. klinkt alles behalve geljikaardig aan As I Lay Dying. Nogtans ook Band die aardig kan doorrammen. maar die doen het gewoon op gans andere manier dan All Shall Perish

HEEL erg goed. Ik ken maar weinig bands die dit evenaren in het genre. (ik ken er dan ook niet veel )
Is job for a cowboy en soorachtigen beetje gelijkwaardig aan dit album? (en ook dezelfde stijl? )

Nog bekeerden

Job For a Cowboy vind ik zo half en half vergelijkbaar. Doom (de EP) is ook zulke Deathcore, maar enorm spastisch, en Genesis is vele malen lomper.

Als je dit goed vindt kun je beter naar Suicide Silence ( ) of Despised Icon gaan luisteren. Beiden goede bands. Het Belgische Fatal Recoil is ook zeer goed.

Lekker hard zeker wel het neusje van de zalm als het om beukwerk aan komt.

Dat kan je wel stellen ja, met name Wage Slaves hakt er echt lekker in. Echt bekend in het deathcore genre ben ik niet, maar van de paar bands in het genre die ik ken steekt All Shall Persh er toch wel met kop en schouders boven uit. Beukt echt heerlijk en weet de aandacht er absoluut bij te houden met brute riffs, vette tempowisselingen en heerlijke breakdowns. De productie is ook erg geslaagd.

Ik hoor alleen als ik zo rondvraag dat het wat minder is met deze band als het om Live spelen aankomt, iemand daar ervaring mee?

Ikke

En ik moet zeggen dat het live gewoon erg vet klinkt. Heb ze nog maar 1 maal gezien (meegemaakt is een beter woord, vette show) op Ieperfest, en de zanger viel wel een ietwat tegen als het op pig squeals aankwam, of gewoon op zijn scream. Zijn grunts daarentegen klonken erg goed. Verder zijn pits/wall of death gegarandeerd

Mmm die pig squeals op Wage Slaves zijn in ieder geval erg lekker

ik heb ze ook op ieperfest gezien en ik zou zeker niet kunen zeggen dat ze tegenvallen. dat de zang nu niet bepaald altijd super uit de verf komt is een feit, maar slecht zou ik het ook zeker niet durven noemen! de breakdowns en opzwepende riffs komen daarintegen nog beter dan op de cd tot zijn recht! * denkt dromerig terug aan Ieperfest wanneer ik helemaal "loose" ging op Wage Slaves *

aaah, Price of Existence blijft een overheftige cd!

Nog voor men echt kon spreken van de term 'Deathcore' kwam dit meesterwerk uit. De mengeling van technische Death Metal (met een melodieus tintje) en snoeiharde Metal- / Grindcore komt op deze cd prachtig naar voren.

All Shall Perish komt om je brein te vermorzelen, versplinteren, en je hebt het nog graag ook!

Deze cd is gewoon een homerische vergelijking van het begrip 'heavy muziek'. Let maar eens op de fenomenale riffs (There is No Business...) en erg brute breakdowns (de breakdowns!! -> Wage Slaves en Days of Justice). Dit alles wordt bijeengehouden door een gestoord goede en uiterst gevarieerde zanger en, niet te vergeten, het maniakale drumbeest Matt Kuykendall.

De bovenstaande elementen bereiken een hoogtepunt in het magnus opus van deze plaat: The True Beast.
Vanaf de geniale pig sqeal - overlopend in een intimiderende krijs - verder met het fantastische You hear the torture tot aan de kont schoppende breakdown (A place we both know!).

Ja mensen, dit draait nog vele rondjes in zowel mijn stereo als mijn mp3-speler, en wordt nog dagelijks geneuried door een naar school wandelende bennerd.

Hulde!

Toen ik hem aanzette viel het me een beetje tegen. Toen zag ik het: ik had de bas knop niet ver genoeg opengedraaid.

Vet!

The True Beast klinkt alsof je aangevallen wordt door een op hol geslagen stier. Prachtig!

De CD die mij het "deathcore" introduceerde.. en wat een introductie was het toch! Geweldig album, niets te klagen.