Twelfth Night - Collectors Item (1991)

Er is overigens ook een Dubbel Lp hiervan, met de volgende nummers:

The Ceiling Speaks (8.20)
Creepshow (11.55)
Für Helene part one (6.55)

We Are Sane (10.20)
Sequences (16.21)

Art and Illusion (3.44)
First New Day (4.23)
Take a Look (11.29)

The Collector (19.01)
Love Song (5.30)

The Collector is alleen op dit album te vinden.

Destijds als instappertje gekocht en ik was meteen verslaafd. Bij We are sane hadden ze me al te pakken. Als je het intro van Sequences hoort weet je al dat het helemaal goed gaat komen. Ik dacht dat die symfobands het beste altijd voor het laatst bewaarde. Bij de volgende twee nummers kun je lekker effe schijten maar niet te lang want van Take a look mag je gen seconde missen. Vervolgens een bakkie koffie halen bij Blondon Fair (wel een lekker baslijntje trouwens) en dan het geniale The Collector met een van de mooiste eindes ooit gemaakt.

Heaven...Heaven...Heaven is not for sale........

Bij deze band vraag ik mij altijd af hoe dat live met Geoff Mann er aan toe ging. Zijn daar geen beelden van toevallig?

Tja, deze verzamelaar is chronologisch opgebouwd (overigens de huidige cd-versie is iets anders en volgens mij dus ook niet meer chronologisch) dus vandaar dat je die twee briljante stukken voor aan krijgt.

The Collector en Love Song zijn beide nummers die in het geval van het eerste stuk voor het eerst opgenomen en in het geval van het tweede heropgenomen hebben met Geoff Mann voor deze verzamelaar. En hoewel ik The Collector een mooi stuk vind, vind ik de productie van deze opname nog al storend plastic. Het wachten is op een mooie live-opname uit hun hoogtijdagen.

Overigens, ik denk niet dat er beelden zijn van TN met Geoff Mann maar de onlangs verschenen Live In London DVD met toen nog net nieuwe zanger Andy Sears is ook erg goed.

Mooi overzicht van het beste werk van Twelfth Night. Prachtige lange nummers, met als hoogtepunt, naast het al genoemde We are sane en The Collector het epische Sequences, met zowaar een positieve boodschap:

The flags we weave
Only deceive
We must believe
We must believe. . . IN LOVE

Ik heb ook de dubbelelpee.
Alle songs zijn een verzameling van eerder wel en niet uitgerbacht materiaal, sudio en live.
Echter, twee tracks zijn nieuw opgenomen, speciaal voor deze plaat, Collector en Love Song.

Geweldige versies. The Collector, eindelijk in haar volle glorie te beluisteren, hun abslote magnum opus.

Alleen het nummer The Collector geeft al recht op 5 sterren. Wereldplaat voor elke progfan.

Inmiddels is overigens al enige tijd Reading Rock '83 met Geoff Mann als dvd te verkrijgen, terwijl ook Live and Let Live een dvd schijnt te krijgen in de definitive edition. Heb de beste man eigenlijk nog nooit in beeld gezien dus ben wel benieuwd.

Heb de Reading dvd en het is feitelijk een publieks video-opname (1 camera) met daar over heen de radio-opname van het concert. Voor wat het is, is het goed gedaan maar ook niet meer dan dat. Echt wel iets voor de die-hards dus.

Ah, thanx voor de 'waarschuwing'. Wacht sowieso eerst de Live and Let Live-uitgave wel af, daarna zien we wel verder hoe ver we gaan met het completeren van de TN-verzameling.

Deze maar eens verhoogd naar de maximale score en ik denk dat dat ook de enige keer zal zijn dat ik dat voor een verzamelalbum zal doen.

Twelfth Night heeft een aantal briljante songs gemaakt maar de albums blijven hier mijns inziens een beetje bij achter, wellicht met uitzondering van de uitgebreide versie van Art & Illusion. Deze verzamelaar weet precies de stukken te pakken die mij het beste bevallen (hoewel voor Blondon Fair nog wel alternatieven bestaan) en is daarom als geheel veel fijner om naar te luisteren. Ook bevat het nummers die nog niet eerder op een studioplaat verschenen, dus alleen daarom is het al een verplichte aankoop.

Bijna net zo goed als Live and Let Live. Wow.

The Collector en Love Song zijn opnieuw opgenomen. Met goed resultaat.

De rest van de songs zijn van eerdere platen (live en studio) getrokken.
De dubbel-elpee versie versie kent meer nummers maar mist weer Blondon Fair.

De laatste 3,5 minuut van The Collector!

Lijkt erg op het Script for a Jester's tear bepaalde nummers.

Dan zou het eerder andersom zijn aangezien veel werk van TN al stamt uit een periode toen Script nog niet was uitgebracht. Dit album (is als cd) dan wel pas in 1991 uitgebracht maar alle nummers zijn al van begin jaren 80. Al zijn sommige nummers dan wel opnieuw opgenomen (de composities waren er al).

Ik luister nu de zoveelste versie die er bestaat: de bandcamp-versie, en daar staat een totaal andere versie van Take a Look (11:59) op, met heel andere stukken, veel rauwer. Ik vermoed dat het de versie is, die op latere versies van Art & Illusion is verschenen.

Bron: Collector's Item | Twelfth Night - twelfthnightuk.bandcamp.com

Ik vermoed een vermoeden. Take a Look staat op XII en die is uitgebracht door Virgin, dus zouden ze die rechten moeten betalen bij Virgin. In plaats daarvan pakken ze gewoon de versie van Art & Illusion-bonustracks, omdat ze daar wel gewoon de rechten van hebben.

Hetzelfde geldt trouwens voor de versie van Last Song. Ook een XII-nummer, die hier in de versie van de Art & Illusion-bonustracks staat. Meer een demo-versie en minder urgent-klinkend dat de arena-rocker waarmee we vertrouwd zijn gerockt. Met name mis ik veel zang- en gitaarpartijen.

Zodoende is de 'nieuwste' versie van Collector's Item wederom de titel waard.

Uit nostalgie weer eens opgezet. Ik zit toch alleen op kantoor, dus kan deze plaat best op.

Ik denk dat deze band één van de minst kundige instrumentalisten bevat uit mijn collectie. Het is bijna een soort prog-punk, new wave, geef het een naam. Een band met een totaal uniek geluid. Ook natuurlijk door het fantastische gezang van Geoff Mann.

Ik had mezelf voorgenomen niet bij rockplaten te stemmen, omdat dat mijn stemmen-statistieken in de war brengt, maar voor Twelfth Night maak ik graag een uitzondering.