The O'Jays - Back Stabbers (1972)

Een dikke klassieker gewoon. Soul topper.

Ik zal even wat meer O'Jays albums toevoegen binnenkort.

Helemaal mee eens! Deze moet je als soul liefhebber in je platenkast hebben staan. Back Stabbers is gewoon een klassieker. Heerlijk swingende soul track zoals het bedoeld is. Who am i is gewoon hartverscheurend, mooie tekst en met zeer veel gevoel gezongen door de jonge Eddie Levert. Heerlijk album.

Jeetje wat is dit fijn zeg! De muziek van the O'Jays wist ik altijd al te waarderen. Maar dit album vormt ook gewoon één mooi geheel. Alles past gewoon erg goed bij elkaar: de muziek, de vocalen, de sfeer.

Fijn album met een van mijn favoriete soulnummers ooit; door de jaren heen is Back Stabbers altijd een favoriet gebleven. Dan daarbij gratis nog Love Train, dat als een early marker een soort prelude is op de betere disco. Rest van het album is ook allemaal prima, maar blijft voor mij toch wel achter bij de (misschien te hoge) verwachtingen toen ik hieraan begon als Soul Album van de Week. Het typische ritme van Back Stabbers keert nog tweemaal terug in Shiftless, Shady .. en 992 Arguments, waarvan eigenlijk alleen het laatste deel pas echt een ander nummer is. Dan had ik liever wat meer meer ontluikende Phillysound gehoord. Bij Time to Get Down hoor je dat een beetje, maar dat ik ook de enige track waarbij ik dat heb.
Niet het geweldige album waar ik op gehoopt had. Wel een evenwichtig en afwisselend soulalbum met bijvoorbeeld ook heel behoorlijke ballads (al vliegt driekwartsmaat Sunshine wel wat uit de bocht). Én een verrassende openingstrack die zelfs aan de JB´s doet denken. Met de gladdere sound van de later O´Jays bevestigt dat alleen maar dat deze mannen met een breed repertoire overweg kunnen.

Een prettig album is het.
De grote hits zijn natuurlijk prachtig en de rest is ook aangenaam, maar niet van hetzelfde niveau als Back Stabbers en Love Train.

De vocalen sluiten mooi op elkaar, maar een soulklassieker : in mijn ogen niet, maar toch wel een krappe 4* waard.

The O'Jays zijn door de jaren heen vaak geprezen voor de muziek die zij voortbrachten. Dat is volledig te begrijpen wanneer je zo'n tijdloze klassieker hoort als dat van Back Stabbers, maar ook nummers als het ontroerende Who Am I en het opbeurende Time To Get Down zijn in hun element uitstekende soulnummers. De formule is duidelijk: Eddie Levert neemt het voortouw in de zang en de andere twee leden ondersteunen hem vaak met harmonieuze samenzang. Een succesvolle formule zo bleek, maar in het geheel valt dit album een beetje tegen. Zo is het opvallend dat het ritme van Back Stabbers terug lijkt te komen in 992 Arguments en Sunshine wordt me iets te gezapig. Nu zijn the O'Jays op dit album zeker niet vies van de gevoelige noot, maar in Sunshine wordt het me iets te duidelijk gebracht: te zoet. Is dit dan een slechte plaat? Integendeel. Het is een goede plaat, maar niet de beoogde klassieker.

Ik gebruik een quote van Mb, want in mijn ogen omschrijft dit deze plaat uitstekend. Het is een prettige plaat. De zang is uitstekend en muzikaal zit alles ook prima in elkaar. Jammer van Backstabbers 2 (992 Arguments) en 3 (Shiftless, Shady, Jealous Kind). Naast de 2 overbekende hits vind ik Time To Get Down en They Call Me Mr. Lucky tot de betere songs behoren. Al met al is de sound op dit album erg consistent. Misschien zelfs te consistent.

Vervelend als je nog maar weinig kan toevoegen aan de andere berichten. Het topalbum op basis van Back Stabbers en Love Train krijg je inderdaad niet. Het begint nochtans veelbelovend met het stevige When the World's at Peace, maar halverwege besef je toch dat het allemaal net wat te onopvallend voorbijgaat en niets nog kan tippen aan hetgeen je al gehoord had. Wel blijft alles moeiteloos bovengemiddeld, dus ik kan met dezelfde zin eindigen als Mb. Als ik dat wou.

Tekstueel sluiten Backstabbers en 992 arguments ook prima aan, m.i. (wat gepijnigde tekst), hadden ze ook 1 lang nr van kunnen maken. zoals sq als zegt, vooral het tweede deel van 992 is interessant, dus het wordt dan niet eens 1 lang saai nummer:)

Deze week binnengekregen voor slechts 3,99
Origineel Philadelphia USA persing.
Wel een klasseplaat

Hun hitalbum en niet voor niks. Natuurlijk klinken de hits Back Stabbers en Love Train erg goed, maar ik moet zeggen dat ik het hele album gewoon erg goed vind.
Het begint stevig met When the World's at Peace en het mooie Back Stabbers word direct opgevolgd door het prachtige Who Am I? (toch wel een ondergewaardeerd nummer van dit album). De twee opvolgende nummers kabbelen gewoon lekker voort en 992 Arguments is toch weer heerlijk swingend. Listen to the clock on the Wall is wederom zo'n prachtig, wat ondergesneeuwd nummer op dit album en als het dan afsluit met een nummer als Love Train kan ik niets anders zeggen dan dat ik dit een fantastisch Soul album vind die met recht zijn status als klassieker verkregen heeft.