Behexen - The Poisonous Path (2016)

The Poisonous Path is mijn eerste kennismaking met de band. Die bevalt eigenlijk zeer goed. Heerlijke black metal waar de duistere sfeer goed op gezet wordt.

Van tijd tot tijd kan ik zo'n duistere Black Metal plaat uit Scandinavië wel goed waarderen.
Vandaag was zo'n dag en deze Finnen kunnen er wel wat van.
Niet bepaald geschikt voor iedere gelegenheid, maar soms gewoon erg lekker.

Ik begin zo langzamerhand te geloven dat de jongens Behemoth deze jongen flink vaak in de spelers hebben gehad voordat ze I Loved You At Your Darkest aan de eeuwigheid toevertrouwden. Behexen opereert ook een beetje op het snijvlak tussen black en death waarbij niet elke vierkante centimeter volgehannest wordt met fills en riffjes. Eigenlijk is The Poisonous Path relatief toegankelijk en bij vlagen gewoon catchy. En de productie is ronduid overdonderend. Zonder dat er een vervelende digitale klank aan kleeft.

Ook de grunter van dienst herinnert aan zowel Nergal en Fernando Ribeiro (Daemonarch iemand?) Het betekent overigens niet dat Behexen de handrem erop houdt. De Finnen trekken graag woest van leer in nummers als Cave Of The Dark Dreams en het verwrongen The Wand Of Shadows. Met spannende riffs en macabere koortjes wordt de horrorsfeer een beetje aangedikt.

Behexen is bedreven in het erin slijpen van de spanning. Chalice Of The Abyssal Chalice is een groots epos met fraaie hypnotiserende passages. A Sword Of Protean Fire is weer een dreigende mars in de beste Bathory-traditie terwijl Pentagram Of The Black Earth weer een obstinate thrash-inborst heeft.

Deze Finnen kwamen niet eerder op mijn radar. We zijn nooit te oud om te leren nietwaar? Dit is gewoon een leuke ontdekking. Ik begin nu wel met andere oren naar de laatste Behemoth te luisteren. (edit: inmiddels ff gedaan. Behemoth pakt toch net even wat meer door op opdringerigheid en agressie. Niettemin zijn de overeenkomsten opvallend.)