The Posies - Solid States (2016)

Zes jaar na hun vorige komen The Posies met een nieuw album.
Het overlijden vorig jaar van Darius Minwalla, de drummer, heeft invloed op de sound.

Tijdens een tryout in Zeist vorig jaar speelde ze al een paar nummers:
The Posies - March Climes @ De peppel

The Posies - Scattered @ De peppel

The Posies - The Definition @ De peppel

En dat vorige album vond ik erg sterk! Het typische geluid van The Posies hoor ik gelukkig nog wel terug in je filmpjes, maar de drum wordt wel gemist.

Ik zie ze vrijdag in de Gigant in Apeldoorn. Zin in!

Ze hebben voor hun huidige tour nu wel een drummer meegenomen.

ah, gelukkig. Zorgt toch voor wat meer tempo en body.

Waahaa! Ze verkochten hun album al vanavond, voor het eerst! Mijn cd was de eerste die Jon Auer zag!

Tof optreden met vele toegiften voor ca. 100 man, met Frankie op drums! Immer enthousiast die twee. Besloten morgen weer te gaan in Paradiso! ??

Paradiso was mooi! Ik volg de band sinds 1993 toen Frosting on the beater uitkwam. Ik zag toen 2 energieke springveren op het grootste podium van Lowlands de volle ruimte benutten met songs die tot op de dag van vandaag in mijn kop geprent zitten. Vooral de trits Dream all day, Flavour of the month en Solar Sister zijn alltime favorieten. Werden ook allen in Paradiso gespeeld afgelopen zaterdag, maar gelukkig ook You're the beautiful one, een onderschatte parel van het album Success. Toen, in 1993, waren gitaren die het geluid bepaalden. Dat is al een tijdje niet meer zo. De toetsen en zelfs een ritmebox maken nu deel uit van het instrumentarium. Doet mij denken aan een optreden waar ik bij was van Ken Stringfellow solo in Seattle in 1998. Toen zwoer hij de gitaar al af en speelde posies songs louter op een orgel. Hij wist toen ook te melden dat The Posies om die reden waarschijnlijk niet meer op podia te bewonderen zouden zijn. No guitars, no Posies. Gelukkig heeft voortschrijdend inzicht hem tot andere gedachten gebracht.

Maar dan nu Solid States; inderdaad al verkrijgbaar tijdens de tour. Gesigneerd en wel. Geen echte gitaarknallers meer maar wel veel herkenbare en fraaie melodieën. Jon Auer heeft altijd wel een toegankelijke song in petto, in 2010 was dat The Glitter Prize (zong hij samen met eega Tiz Aramini in Paradiso), en dit keer is dat het wat bedeesder Unlucky Places en Stringfellow experimenteerd niet alleen op zijn solo platen maar nu ook binnen het Posies spectrum. Fraai blijft het. Overigens heeft Auer samen met Aramini een album uitgebracht onder de naam Dynamo Royale en ook die invloeden horen we terug in het huidige Posies geluid. The Posies is gewoon een band in ontwikkeling waar voorlopig geen sleet op zit.

Mooi verhaal van een echte fan. Dank je shakespeare! Veel info dat ik niet wist. Ik ga dat album van Jon en Tiz eens opzoeken.

Uiteindelijk ben ik niet meer geweest naar Paradiso. Maar gaaf dat het daar ook goed genieten was!

Ik heb The Posies erg hoog zitten. Met name Frosting On A Beater en Amazing Disgrace ('Everybody is a fucking liar!) zijn fantastische platen. Voor de muzikanten niets dan respect. Ik zie ze ook altijd graag bij andere bands opduiken. Toch heb ik moeite met je fanmatige stukje. We moeten namelijk allemaal concluderen dat de urgentie rond The Posies is verdwenen. Veel oude fans zijn de interesse verloren en er zijn er zeker geen nieuwe bij gekomen. Het jammere is dat ze geen platen meer maken die de euforie uit de jaren '90 doet herleven. Een band als Weezer lukt dat wel met de laatste twee platen Everything Will Be Alright In The End en de titelloze witte. Opeens is er weer een buzz. Vanavond staat Weezer in de Heineken Music Hall. Deze opleving had ik The Posies ook gegund. Ze verdienen het. Hopelijk komen ze eens met een geweldige White Album-achtige comebackplaat.

Ik ben het daar niet helemaal mee eens, uiteindelijk zijn The Posies - ook eerder in hun carriere - altijd urgenter geweest dan hun publiekelijke erkenning doet vermoeden.

Deze plaat is geen copie van eerdere platen. Je hoort op deze plaat inderdaad, zoals shakespeare al aangaf een band die zich nog steeds ontwikkeld.

Sterker, ik vind deze plaat sterker, verrassender en frisser klinken dan zijn 2 voorgangers. Wat is gebleven is dat er weer een aantal ijzersterke melodieen voorbij komen.

Maar dat is Auer en Stringfellow wel toevertrouwd...

Maar dat is het lastige: urgentie en publiekelijke erkenning gaan hand in hand. Je kunt niet urgent zijn voor een mini-publiek. Maar ik begrijp wat je bedoelt: The Posies is zich blijven ontwikkelen en houdt het interessant voor zichzelf. Heel goede single ook, 'Squirrel vs Snake', die had ook op een Fountains of Wayne-plaat gemogen (voor de duidelijkheid: ik vind dat een heel goede band). Toch benieuwd: hoe komt 't volgens jou dat ze zoveel aandacht, publiek en momentum hebben verloren? Ook op deze site: vooralsnog 3 stemmen op de nieuwe plaat.

Ik denk zelf dat vooral de Posies het zelf wel best vinden op deze manier, plaatje maken op het moment dat er inspiratie is, toertje doen als het hun uitkomt, andere projecten doen wanneer zij daar urgentie in zien.

Dat deze plaat nog maar 3 stemmers heeft is niet zo vreemd, de plaat komt officieel pas 29 april in de verkoop, bijna niemand heeft hem nog gehoord...

Precies wat freakey zegt. Het zijn liefhebbers en hobbyen nog een beetje. Ze nemen genoegen met minder en op zijn tijd ontstaat door inspiratie een album.

Als je in Apeldoorn voor 100 man tot 3x toe een toegift geeft, moet je wel liefhebber zijn. Dat heb ik geen enkele grote band voor een uitverkochte zaal zien doen.

Ze ontsnappen helaas wel aan de media-aandacht. Dat is jammer, want zodoende loopt de meute niet achter hun aan.

Och, laat de grote meute maar en masse naar Weezer in HMH gaan kijken (om maar eens wat te noemen)... ik was erg in mijn nopjes met de Posies afgelopen zondag in een redelijk gevulde kleine zaal Effenaar!

Ik heb dat heel veel bands onzettend vaak in een grote zaal zien doen. Dan hebben we het niet over HMH of ZiggoDome, maar zeker wel Oosterpoort, Paradiso, Tivoli, etc. Zo uniek is dat niet. Desondanks: erg goed om te horen dat The Posies in een kleine groep zo goed ontvangen worden.

Jij en freakey benadrukken het hobby-gehalte van The Posies. Ik heb daar toch moeite mee. Ik heb het liefst dat bands alles geven om het allerbeste album te maken. Om te zorgen dat de liefhebber constant de aandacht erbij houdt. Om de vergelijking met Weezer erin te houden: deze band is erin geslaagd om weer urgent te worden. Hun witte album krijgt erg goede kritieken. Hopelijk maken The Posies ook nog eens zo'n plaat. Dan krijgen ze ook de persaandacht die je zo mist.

Ik meng me graag in deze discussie. Ik ben ook groot liefhebber van deze bands en wat ze gemeen hebben is dat ze beide in de jaren 90 een paar topalbums (Weezer: Blue album en Pinkerton) en The Posies (Frosting en Amazing Disgrace) hebben uitgebracht.

Laat ik eerst zeggen dat BEIDE bands bovenstaand niveau nooit meer hebben behaald! En dan heeft Weezer zelfs tot aan het witte album zelfs louter baggerplaten afgeleverd met hooguit twee/drie aardige songs per album en totaal mislukte flirts met dance en r&b. Dat het witte album weer zo aanslaat, waarom zou dat zijn? Juist; omdat het stilistisch weer teruggrijpt op het verleden! Maar hetzelfde niveau? Nee hoor..

Dan zijn The Posies veel consistenter geweest en gebleven. Ieder album zeker voor de helft dik in orde tot mooi. En ook hier idd niet meer dat niveau.

Dus wat is urgentie? Interessante discussie denk ik. Ik mag Metallica hiervoor graag als voorbeeld gebruiken

Live in Utrecht
The Posies - Squirrel vs Snake @ De Helling

Als je alleen de oudere albums Frosting on the Beater en Amazing Disgrace (en een beetje Success) kent, zoals ik, en nu ineens dit album luistert, is het een rare ervaring deze plaat. Toch wel een totaal ander geluid vind ik. De oudere albums kan ik erg waarderen, maar hier heb ik moeite. Het zijn toch the Posies? Dus zou ik het toch op zijn minst best goed moeten vinden. Dat is dus (nog) niet zo. Verandering/ ontwikkeling ben ik zeker niet op tegen, maar hier doet het resultaat mij bijzonder weinig helaas. En ik doe echt mijn best... omdat het the Posies zijn. Maar nee. 2,5*