John Barry - Midnight Cowboy (1969)

Barry's score wordt eigenlijk compleet overschaduwd door Everybody's Talking van Harry Nilsson, althans volgens het reguliere publiek. Barry werkte zich een weg om de songs heen en vulde een mooie leegte. Deze leegte werd die van Joe Buck, wiens dromen toch niet uitkomen, en de componist schreef voor hem muziek die erg claustrofobisch en eenzaam aanvoelde. En daarbij werd de score geschreven in een soms wat pop-achtige Barry stijl, die hij ook zo nu en dan tentoonstelde. Met bij tijden ontroerend modharmonica spel van Toots Thielemans. Dit was zijn grote binnenkomst en maakte hem in een klap befaamd wereldwijd. Later volgde pas Turks Fruit en zijn kwaliteiten waren zelfs in de Sesamstraat leader muziek te horen! Maar een hele mooie en een van de betere van John Barry is het niet. 3.5 sterren

Een geweldige OST van een geweldige film. Vooral de intrumentalen zijn minstens net zo mooi als Everybody's talkin.

Ik lees net dat alhoewel Toots Thielemans, op de originele soundtrack speelt, hij niet op deze opnames speelt.
Klopt dat?
Zou wel "a bit of a bummer" zijn.

Erg lekkere sixtiessoundtrack!
Degenen die hem kennen, weten:
Old Man Willow is niet Old Man Willis van Tony Joe White.
He Quit Me is geschreven, niet gezongen door Warren Zevon. Dat deed Lesley Miller, een soort Amerikaanse Dusty Springfield, die zich hier nogal overschreeuwd.
Carly Simon had Elephants Memory al verlaten voor haar soloCarlyërre.
EM coverde ook nog eens Fred Neil's Everybody's Talking op hun lp Midnight Cowboy.
EM werd hierna gegijzeld door John&Yoko.
The Groop maakte 1 heel aardige lp (in de stijl van The Association).
Harry Nilsson schudde nog een magistrale song à la Everybody's Talkin' uit zijn mouw:
I Guess The Lord Must Be In New York City, om onbegrijpelijke reden niet in de score terechtgekomen en te bewonderen op diens 'Harry'.
En All Music Guide 'rapt' van een 'Toots Tielemans-style harmonica',
...geen Belg te bekennen dus?

We schrijven de zomer 1993. Veronica tv heeft een aantal weken de jaren 60 als thema op tv en radio. Iedere zaterdag een filmklassieker op tv. Ik denk Midnight Cowboy, zal wel een western zijn. Maar dat is niet zo. Vanaf minuut één op het puntje van mijn stoel gezeten. Legendarische film die samen met de muziek (soundtrack) een twee eenheid vormen. Er zijn zelden momenten dat ik even een tijdje van slag ben maar deze film/muziek kreeg dat voor elkaar. Ik ben niet de enige geweest en ook niet de laatste.