Friends of the Family - Time (2016)
mijn stem
2 stemmen
Nederland
Folk / Pop
Uitgebracht in eigen beheer
-
Judgement Day (4:44)
-
Who Is (7:09)
-
Who Is [Reprise] (1:44)
-
Signs of the Times (5:25)
-
Total Deliverance (4:33)
-
A Friend (6:27)
-
A Friend [Reprise] (0:47)
-
Get Your House in Order (7:01)
-
A Friend (Tribute to Janelle Barkley) (3:01)
-
We Need the Holy Ghost (4:45)
-
Use Me (3:11)
-
A Friend (Tribute to Timothy Johnson) (3:13)
-
Don't Stop Praising Him (6:15)
-
Jesus Loves You (4:57)
-
I Wanna Be Ready (1:04)
0
geplaatst: 28 maart 2016, 00:31 uur
Slechte plaat van een bandje dat té snel in een stroomversnelling is geraakt.
Ik was best gecharmeerd van het debuut, wat bij vlagen erg goede nummers bevatte met een zanger die soms een beetje aan Chris Robinson deed denken. Instrumentatie ala Mumford and Sons, een soort van hippie folkie band. Niks mis mee.
Maar nu.. Het zit er af en toe nog in. Maar het materiaal is wat povertjes en de productie veel te netjes. Behalve de productie van de stem, die totaal los lijkt te staan van de muziek. Drums in een vliegtuig hangar, je weet wel.. van die jaren '80 galm op de drums.. Ze lijken een zelfde soort sprong te willen maken als eerder genoemde band en het roer compleet om te gooien. En dat staat ze niet. Juist dat rommelige, spontane van het debuut maakte dit een leuk bandje. Maar dit is zoutloze pop/rock met wat folk invloeden, die we in overvloeden hebben.. Of Monsters and Men, Lumineers, Lord Huron, Mumford and Sons, King Charles.. dat soort zoetgevooisde folk. Alleen dan nog veel minder.
Momenteel te beluisteren op de luisterpaal, als je echt nieuwsgierig bent..
En als je dat hebt gedaan, beluister dan nog eens dit nummer van het debuut:
Friends of the Family - "Cracked Man" (Official) Live Album Video - YouTube
En vraag je dan nog eens af wat je met deze meuk moet.
Ik was best gecharmeerd van het debuut, wat bij vlagen erg goede nummers bevatte met een zanger die soms een beetje aan Chris Robinson deed denken. Instrumentatie ala Mumford and Sons, een soort van hippie folkie band. Niks mis mee.
Maar nu.. Het zit er af en toe nog in. Maar het materiaal is wat povertjes en de productie veel te netjes. Behalve de productie van de stem, die totaal los lijkt te staan van de muziek. Drums in een vliegtuig hangar, je weet wel.. van die jaren '80 galm op de drums.. Ze lijken een zelfde soort sprong te willen maken als eerder genoemde band en het roer compleet om te gooien. En dat staat ze niet. Juist dat rommelige, spontane van het debuut maakte dit een leuk bandje. Maar dit is zoutloze pop/rock met wat folk invloeden, die we in overvloeden hebben.. Of Monsters and Men, Lumineers, Lord Huron, Mumford and Sons, King Charles.. dat soort zoetgevooisde folk. Alleen dan nog veel minder.
Momenteel te beluisteren op de luisterpaal, als je echt nieuwsgierig bent..
En als je dat hebt gedaan, beluister dan nog eens dit nummer van het debuut:
Friends of the Family - "Cracked Man" (Official) Live Album Video - YouTube
En vraag je dan nog eens af wat je met deze meuk moet.
0
geplaatst: 17 september 2016, 23:26 uur
Hier moet ik je gelijk geven. Een nietszeggend album, waarin weer eens een poging compleet mislukt om een brug te slaan tussen folk en pop/rock
* denotes required fields.
* denotes required fields.