Leon Vynehall - Rojus (2016)

Dit klinkt weer verdomde lekker zeg hee.

Pow Pow Pow!!

Dit moet toch wel één van de beste pure housealbums zijn, zeker in de context van het afgelopen decennium. Het werkt gewoon subliem als een album, compleet met kop en staart, en ieder nummer op zich is ook nog eens raak - met leadsingle Blush eigenlijk als enige mindere track. Vynehalls producties zijn altijd heerlijk afgewerkt, en hij heeft hier consistente, eigen sound: warme house met een nadruk op samples en staccato percussie. Afgezien van Kornél Kovács zou ik niet direct een artiest kunnen aanwijzen wiens muziek klinkt als de tracks op deze plaat.

Vynehall is zich hierna veel breder gaan oriënteren, hij is meer conceptuele muziek gaan maken met veel meer genre-invloeden. Helaas weet die muziek me minder te raken dan zijn house, zeker die op deze plaat en in mindere mate op de EP die hij hiervoor uitbracht op Martyns label 3024. Natuurlijk zou ik graag meer house van de man horen, maar aan de andere kant heeft hij met Rojus het maximale uit het genre gehaald. Ik zou dit dus ook wel durven bestempelen als een moderne klassieker.