Lacrimas Profundere - Filthy Notes for the Frozen Hearts (2006)

Ondanks hun flinke muzikale koerswijziging na "Memorandum" van ruim zeven jaar hiervoor, moet ik zeggen dat Lacrimas een degelijke en technisch zeer vaardige band is gebleken... Ook dit album heeft weer een aantal uitzonderlijk sterke tracks. Eigenlijk zijn alle songs goed. Ik waardeer deze plaat op het zelfde level als "Ave End". Je moet er van houden, maar als je erin zit is het een heerlijke plaat.

In het Dark Rock/Gothic Rock genre is Lacrimas Profundere een zwaar onder gewaardeerde band die zeker extra aandacht verdiend. Een aantal jaren geleden zag ik deze band een prima show geven voor nog geen twintig man. Vanaf dat moment wist ik dat ik deze band altijd zou blijven steunen. Daarom ook deze recensie.

Ooit begonnen met een doom geluid in de stijl van My Dying Bride heeft het geluid zich langzaam geëvalueerd tot een sound die meer in het verlengde ligt van bands als HIM , The 69 Eyes en de latere Tiamat

Sterkste troef van de band is zanger Christopher Schmid die een zwaar en diep stemgeluid heeft en daarmee een van de beste zangers in zijn genre is. Filty Notes For The Frozen Hearts is zijn laatste werk voor de band en ook absoluut zijn beste prestatie.

Kort gezegd is elk nummer van een bijzonder hoog niveau. Er wordt prima gemusiceerd en de zware zang is de kers op de taart. Wat dit album echter net wat extra's geeft is dat elk nummer telkens wat sterker is als het vorige om uiteindelijk in een echte climax te eindigen. Pakweg de laatste vier songs van de plaat zijn wonderlijke schoonheid die de band later nooit meer geëvenaard heeft.

Persoonlijke favoriete zijn de twee ballades Sad Theme for a Marriage en My Mescaline. De eerste song wordt volledig gedragen door de mooie fluisterzang en een rustig voortkabbelende melodie die van mij eeuwig mag blijven duren. In het slotstuk My Mescaline laat de band zich meer gelden door een bijzonder zware riff in te zetten die steeds wat verder aanzwelt tot een hele krachtige melodie die niet meer uit je hoofd te krijgen is. Het is een song die laat horen hoe mooi bombast kan zijn. Absoluut kippenvel moment.

Tot slot mag het prachtige artwork van dit album niet onvermeld blijven. Ik heb door de jaren heen heel wat mooie hoezen gezien maar dit is toch wel een van de mooiste. De regenachtige en donkere setting past perfect bij de muziek en beschouw ik nog steeds als bijzonder smaakvol.

Absoluut Top Album in het Dark Rock en Gothic Rock genre.
Liefhebbers van een band als The Sisters of Mercy
of Type O Negative ten tijde van October Rust zouden dit zeker een kans moeten geven.

P.s. nog even de belangrijkste songs!

Lacrimas Profundere - Sad Theme For A Marriage - YouTube

Lacrimas Profundere - My Mescaline - YouTube

Bedankt voor de tip Killeraapje... deze zet ik alsnog op de luisterlijst.

Scarlet. Mocht je dit album nog niet kennen. Ik kan het van harte aanbevelen.

Ik ga het luisteren.

Tiamat ken ik.

Klinkt niet slecht, zeker niet, maar dit is me toch te veel metal/rock met een klein beetje gothicrock. Ik hou niet zo van dat typische 'stuwende' gitaarwerk zoals dat bij metal gebruikelijk is. Ik heb zelf helemaal niets van metal, omdat het genre me nooit echt heeft aangesproken. De zang moet je ook 'pakken' en dat doet het niet meteen op het eerste gehoor, hoewel ik wel kan horen dat de zang goed is en de muzikanten ook. Beste song vind ik ook My Mescaline omdat dit nog het meeste neigt naar een gothicrock ballade.

Toen ik deze cd voor het eerst hoorde zat ik nog wat meer in de metal hoek. Dit was voor mij een cd die tussen de genres in zit. Ik ben eigenlijk nooit op zoek gegaan naar Gothrock maar kwam daar op uit nadat Peter Steele de zanger van Type O Negative was overleden.

Ik wilde graag een zwaar en diep geluid horen en kwam uit bij bands zoals deze. Woods of Ypres, 69 Eyes, Lord of the Lost en End of Green. Toen ontdekte ik dat deze bands allemaal The Sisters of Mercy, Joy Division, Fields of the Nephilim en The Cure in hun kast hadden staan en vanaf daar kwamen er steeds meer bands bij.

My Mescaline blijft overigens ook mijn eeuwige favoriet van de plaat en ook voor Sad Theme for a Marriage kun je me altijd wakker maken. Verder vind ik de hoes van dit album echt schitterend.

En ik duik steeds verder de metal hoek in. Tot op zekere hoogte, want schreeuwzang of rochelende gedrochten vind ik meestal maar niets. Of teveel noten op een balkje zoals bij de oude heavy metal. Vind ik ook niets. Maar dat komt allemaal gelukkig niet zo vaak voor in de metal subgenres of albums waar ik naar luister. Het zijn meestal de betere doom- of progressieve metalplaten met een gothic sausje, die ik zo af en toe draai.

Zo op het eerste gehoor klinkt dit album best goed. Wat de composities betreft vind ik het vooralsnog niet echt imponerend. Verder lijkt mij dit 'gothic rock' met her en der een licht bombastisch 'metal' sausje en de zang is lekker (laag).

Hahaha...

ik kwam dit album pas geleden tegen in de cd-bakken van een kringloop en heb hem zonder nadenken meegenomen. Ik kende alleen de naam, niet de muziek. Maar de muziek en de zang doen mij geregeld aan een gezamenlijke liefde denken, nl. Moonspell. Maar ook een beetje Type O-Negative. Maar ik hoor ook vleugen Anathema (midden periode).

Tijd dus om ze verder te leren kennen.