Darrell Scott - Couchville Sessions (2016)
mijn stem
4 stemmen
Verenigde Staten
Country
Label: Full Light
-
Down to the River (4:14)
-
Waiting for the Clothes to Get Clean (4:42)
-
It's Time to Go Away (3:12)
-
Big River (3:26)
-
Love Is the Reason (3:09)
-
Ramblin' Man (6:46)
-
It's About Time (4:25)
-
It's Another Day (5:13)
-
Moonlight Midnight (5:13)
-
Morning Man (4:40)
-
Come Into This Room (3:59)
-
Loretta (2:55)
-
Another Grey Morning (4:05)
-
Free (This Is the Love Song) (3:13)
0
geplaatst: 28 mei 2016, 09:44 uur
Pas gisteren ontdekte ik dat op 17 mei Guy Clark ons is ontvallen. Hij is een van de twee grote inspiratiebronnen voor Darrell Scott op zijn nieuwe album Couchville Sessions. De andere is Peter Rowan. Vorig jaar bracht Darrell op Ten nog een prachtig muzikaal eerbetoon aan zijn overleden vriend Ben Bullington.
Ook op deze nieuwe schijf laat hij een aantal keren horen waar hij de mosterd vandaan heeft gehaald. Covers van Johnny Cash's Big River, een beklijvende versie van Hank William's Ramblin' Man. In Peter Rowan's Moonlight Midnight laat hij horen, dat hij wat mij betreft tot de beste gitaristen ter wereld gerekend mag worden.
Loretta van Townes van Zandt lijkt hem op het lijf geschreven en ook de cover van Another Grey Morning van James Taylor getuigd van respect voor het origineel. Gelukkig doen zijn negen eigen songs niet onder voor deze covers.
Zo opent de cd met Down to the River, wat geen cover is van de song van zijn goede vriend Malcolm Holcombe (waar hij overigens wel op meespeelt). Het handelt over een jeugdherinnering, waarin zijn muzikale helden Townes van Zandt en Guy Clark worden genoemd. Op het einde van de song is Guy Clark te horen, misschien wel zijn laatste bijdrage aan een album.
Ook bewijst Darrell wederom een geweldige zanger te zijn. Luister maar eens Waiting for the Clothes to Get Clean, It's Time to Go Away, It's About Time en Mornng Man. Een van de vele hoogtepunten is voor mij het samen met Tim O'Brien geschreven It's Another Day, een song met de nodige, weemoedige Ierse invloeden.
De basis voor dit album werd trouwens al in de lentes van 2001 en 2002 gelegd. De songs werden toen al samen met Danny Thompson, Kenny Malone en Dan Dugmore in zijn woonkamer aan Couchville Road opgenomen.
De opnames kregen in de lente van 2015 een vervolg, met onder andere dezelfde geweldige bezetting aangevuld met een andere muzikale legende, mede-oprichter van Little Feat, Bill Payne. Zijn begeleiders tillen de songs zondermeer naar een hoger niveau.
Dit album is de afgelopen twee maanden zeer geregeld voorbij gekomen en bevalt me door de gevarieerde materiaal nog beter dan zijn voorganger.
Ook op deze nieuwe schijf laat hij een aantal keren horen waar hij de mosterd vandaan heeft gehaald. Covers van Johnny Cash's Big River, een beklijvende versie van Hank William's Ramblin' Man. In Peter Rowan's Moonlight Midnight laat hij horen, dat hij wat mij betreft tot de beste gitaristen ter wereld gerekend mag worden.
Loretta van Townes van Zandt lijkt hem op het lijf geschreven en ook de cover van Another Grey Morning van James Taylor getuigd van respect voor het origineel. Gelukkig doen zijn negen eigen songs niet onder voor deze covers.
Zo opent de cd met Down to the River, wat geen cover is van de song van zijn goede vriend Malcolm Holcombe (waar hij overigens wel op meespeelt). Het handelt over een jeugdherinnering, waarin zijn muzikale helden Townes van Zandt en Guy Clark worden genoemd. Op het einde van de song is Guy Clark te horen, misschien wel zijn laatste bijdrage aan een album.
Ook bewijst Darrell wederom een geweldige zanger te zijn. Luister maar eens Waiting for the Clothes to Get Clean, It's Time to Go Away, It's About Time en Mornng Man. Een van de vele hoogtepunten is voor mij het samen met Tim O'Brien geschreven It's Another Day, een song met de nodige, weemoedige Ierse invloeden.
De basis voor dit album werd trouwens al in de lentes van 2001 en 2002 gelegd. De songs werden toen al samen met Danny Thompson, Kenny Malone en Dan Dugmore in zijn woonkamer aan Couchville Road opgenomen.
De opnames kregen in de lente van 2015 een vervolg, met onder andere dezelfde geweldige bezetting aangevuld met een andere muzikale legende, mede-oprichter van Little Feat, Bill Payne. Zijn begeleiders tillen de songs zondermeer naar een hoger niveau.
Dit album is de afgelopen twee maanden zeer geregeld voorbij gekomen en bevalt me door de gevarieerde materiaal nog beter dan zijn voorganger.
0
geplaatst: 3 februari 2020, 16:18 uur
Geweldige plaat! Voor mij niet goed duidelijk waarom Darrell Scott zo weinig aandacht krijgt op MuMe. Iedereen die wegloopt met bijv Isbell, zou dit zeker eens moeten checken. Je zult niet teleurgesteld zijn.
* denotes required fields.
* denotes required fields.