Céu - Tropix (2016)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Céu - Tropix - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Ik ben inmiddels al een jaar of tien zeer gecharmeerd van de bijzondere muziek van de Braziliaanse singer-songwriter Céu (volledige naam: Maria do Céu Whitaker Poças).

In die tien jaar maakte Céu drie echt geweldige platen (Céu, Vagarosa en Caravana Sereia Bloom). Het zijn platen vol Braziliaanse verleiding, maar het zijn ook platen vol avontuur.

Céu maakt muziek die uiteraard flink is beïnvloed door de Braziliaanse muziek die ze met de paplepel kreeg ingegoten (samba, bossa nova, tropicalia, forró), maar ze gaat net zo graag aan de haal met invloeden uit de pop, rock, psychedelica, funk, elektronica, West Coast pop en muziek uit andere verre oorden.

Ook op het deze week verschenen Tropix is Céu weer van vele markten thuis. Tropix laat de lente krachtig doorbreken met zwoele Braziliaanse klanken, maar ook dit keer zet de muziek van Céu je vaker op het verkeerde been dan Messi in topvorm zijn tegenstanders dolt.

Het fraaie van de muziek van Céu is dat de Braziliaanse singer-songwriter alle invloeden op buitengewoon subtiele wijze verwerkt. Een track die 90% van de tijd een zwoel en tijdloos Braziliaans popliedje is, kan door een paar bijzonder subtiele accenten een eigentijds funky en elektronisch popliedje worden en andersom.

Tropix borduurt voort op zijn drie briljante voorgangers, maar laat net wat meer accenten uit de moderne elektronische popmuziek horen. Het bijzondere van Tropix is dat deze moderne elektronica vooral wordt gecombineerd met traditionele Braziliaanse muziek. Het geeft Tropix een uniek geluid, dat vooral met de koptelefoon goed tot zijn recht komt.

Bij wat oppervlakkerige beluistering is Tropix vooral een zwoel lenteplaatje. Dat is ook lekker, erg lekker zelfs, maar alle bijzondere accenten maken van de vierde van Céu pas echt een plaat om te koesteren.

Tropix imponeert met alle verrassende muzikale wendingen, maar is ook in vocaal opzicht een prachtplaat. Céu beschikt over een zwoel stemgeluid dat verwarmt en betovert en het is een stemgeluid dat zich op behendige wijze langs alle subtiele wendingen op de plaat krult.

Ik ken de vorige drie platen van de Braziliaanse singer-songwriter van de eerste tot en met de laatste noot, maar met het intrigerende en wonderschone Tropix weet ze mee weer te verrassen en te verleiden. Keer op keer. Erwin Zijleman

Het eerste liedje klinkt al geweldig lekker en smaakt naar meer.
Ga dit eens ontdekken, bedankt Erwinz voor de tip.

Op basis van een song sluit ik me hierbij aan Maestro B. Een album om uit te gaan checken.

Deze zangeres stond al lang op mijn verlanglijst om eens te luisteren maar het is er nooit van gekomen, vandaag dan maar!

Waarom staat er eigenlijk Wereld bij genre? Het is vooral Electronic Pop in Portugees en ja er zitten Latin en Bossa Nova invloeden in maar om dat dan als Wereld aan te duiden is wel erg gemakkelijk.

Het swingt, het is verleidelijk en het boeit van begin tot eind. De stem van CéU en de karrevracht aan interessante nummers zorgen voor een haast volmaakte popplaat. Want zoals E-Clect-Eddy al ongeveer zegt, is dit op de eerste plaats pop (genre aangepast).