Manyfingers - Our Worn Shadow (2006)
mijn stem
2 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: Acuarela
-
Some Shield.. (6:41)
-
For Measured Shores (6:41)
-
3 Forms (7:50)
-
No Opera (8:25)
-
Our Worn Shadow (6:37)
-
A Remark (3:54)
-
Tsunami (5:25)
0
geplaatst: 19 juli 2006, 16:34 uur
Dit lijkt een soort klassieke uitvoering van postrock. Ondanks de klassieke, akoestische instrumenten doet de muziek denken aan die van Mogwai, Sigur Ros en meer van dat werk. Manyfingers is een eenmansband van iemand die van instrument naar instrument loopt en telkens een loopje in een 'loop' zet. Daardoor mist het een beetje spanning en afwisseling, maar al met al is het heel kunstig gemaakt.
0
geplaatst: 26 augustus 2006, 18:16 uur
Bijzonder, maar net iets te tam
Manyfingers debuteerde met een mini-album, Our worn shadow is de eerste volwaardige plaat van de eenmansband van Chris Cole. Manyfingers is een bijzondere en unieke band. Cole maakt muziek die nog het meest doet denken aan de postrock van bands als Mogwai en Sigur Rós. Lang uitgesponnen nummers met een steeds repeterend thema waarbij de spanning komt door de opbouw van instrumenten en soms door kleine zijpaden die worden ingeslagen. Alleen is Manyfingers geen gitaarband. Het klinkt eerder klassiek, met veel piano, blazers, drums en strijkers.
Cole speelt bijna alles zelf op deze nagenoeg instrumentale plaat. Hij maakt deze muziek door steeds een instrument op te pakken, een themaatjes te spelen en dat in een 'loop' te zetten. Dan loopt hij naar een volgend instrument om ook daarmee weer een 'loop' in te spelen. Zo ontstaat repeterende muziekloopjes die steeds voller en voller klinken, doordat meer instrumenten worden toegevoegd.
Het is kunstig gemaakt en de herhaling heeft vooral een hypnotiserend effect. Ook wordt de spanning op die manier in een nummer opgebouwd. Tegelijkertijd is er ook het nadeel dat er niet veel verrassing in de muziek zit. Is een thema eenmaal ingezet, dan wordt daar nauwelijks van afgeweken. En met de keurige, klassieke instrumenten heeft Cole ook niet het bombast tot zijn beschikking die gitaarbands wel kunnen inzetten. Cole heeft een mooi album afgeleverd. Het is smaakvol, knap gemaakt, vernieuwend, maar het blijft allemaal net iets te tam. Met net iets meer verrassing en creativiteit had deze plaat nog veel beter kunnen zijn.
Manyfingers debuteerde met een mini-album, Our worn shadow is de eerste volwaardige plaat van de eenmansband van Chris Cole. Manyfingers is een bijzondere en unieke band. Cole maakt muziek die nog het meest doet denken aan de postrock van bands als Mogwai en Sigur Rós. Lang uitgesponnen nummers met een steeds repeterend thema waarbij de spanning komt door de opbouw van instrumenten en soms door kleine zijpaden die worden ingeslagen. Alleen is Manyfingers geen gitaarband. Het klinkt eerder klassiek, met veel piano, blazers, drums en strijkers.
Cole speelt bijna alles zelf op deze nagenoeg instrumentale plaat. Hij maakt deze muziek door steeds een instrument op te pakken, een themaatjes te spelen en dat in een 'loop' te zetten. Dan loopt hij naar een volgend instrument om ook daarmee weer een 'loop' in te spelen. Zo ontstaat repeterende muziekloopjes die steeds voller en voller klinken, doordat meer instrumenten worden toegevoegd.
Het is kunstig gemaakt en de herhaling heeft vooral een hypnotiserend effect. Ook wordt de spanning op die manier in een nummer opgebouwd. Tegelijkertijd is er ook het nadeel dat er niet veel verrassing in de muziek zit. Is een thema eenmaal ingezet, dan wordt daar nauwelijks van afgeweken. En met de keurige, klassieke instrumenten heeft Cole ook niet het bombast tot zijn beschikking die gitaarbands wel kunnen inzetten. Cole heeft een mooi album afgeleverd. Het is smaakvol, knap gemaakt, vernieuwend, maar het blijft allemaal net iets te tam. Met net iets meer verrassing en creativiteit had deze plaat nog veel beter kunnen zijn.
* denotes required fields.
* denotes required fields.