The Thermals - The Body, the Blood, the Machine (2006)

A Pillar Of Salt staat op de myspace van de band. Wat een geweldig liedje weer. Nét weer iets anders dan de vorige cd, kwa productie en stijl, en gewoon weer op een positieve manier.
Ik kijk hier erg naar uit!

Ik ook, leuke band

Wanneer verschijnt deze plaat?! Dit is nou een release waar ik naar uitkijk. Beide voorgaande platen wisten me te boeien. Al hoop ik nu wel een ander geluid te kunnen waarnemen, omdat beide platen wel op elkaar leken. Het debuutalbum draai ik nog altijd erg vaak. Energiek en pakkend!

Door downloadprogramma's ben je tegenwoordig al in het bezit van platen ver voor de releasedatum. Een paar dagen geleden downloadde ik het nieuwe album van The Thermals. Ik zei al eerder dat de eerste twee platen me wisten te boeien. Eigenlijk de tweede plaat iets minder, omdat ik vooral de opnamekwaliteit [viersporenrecorder] van het debuut 'More Parts Per Million' zo ontzettend lo-fi vond. Op 'Fuckin A' was die 'viersporen' sound al helemaal verdwenen. Het nieuwe album van The Thermals 'The Body, The Blood, The Machine' is nog gelikter geworden. Het rommelige is in sommige nummers verdwenen en er is soms even ruimte voor een korte gitaarsolo. Je kunt zeggen dat het meer 'gestroomlijnd' is; de muziek is netter geworden. Dat is meteen ook een zwak punt van de plaat, want op bepaalde momenten is het lo-fi geluid verdwenen en is het net of je naar een dertien-in-een-dozijn-bandje zit te luisteren. Dat is jammer, want The Thermals had toch zo hun eigen geluid. De laatste drie nummers van de plaat hebben een niet-gangbare speeltijd als we het over The Thermals hebben. Ze maken korte, pakkende en energieke nummers. Bij deze laatste nummers gaat het allemaal wat trager, is alles wat meer uitgerekt. Ik weet nog niet of hier wel blij mee ben. Het waren juist de korte nummers die me altijd aanspraken en die je ook keer op keer weer kon beluisteren, zonder dat ze gingen vervelen. De stem van de zanger drukt nog altijd een stempel op de songs en ook de teksten zijn weer zoals we van hen gewend zijn. De komst van een nieuwe drummer - in dit geval 'drumster' - is onopgemerkt gegaan en ook in de nummers is het niet te merken. Kortom: ik ga deze plaat nog even een paar keer beluisteren, maar ik zeg op voorhand al: Waarom zijn ze niet blijven opnemen met de viersporenrecorder? Dat gaf zo'n mooie sfeer op het debuutalbum!

De drumster is ook niet te horen op deze plaat. Hutch Harris drumt zelf als ik het goed heb begrepen. Tot nu toe deel ik je kritiek. Het is een stuk minder opwindend dan de eerste 2 platen, die ik beiden een 5 heb gegeven, omdat ze voor mij alles hebben dat een rock 'n roll plaat moet hebben. Dat heeft deze niet en dus krijgt ie een voorlopige 3.

Nu op de luisterpaal

Tegenvallende plaat!
'Power Doesn't Run On Nothing' steekt er met kop en schouders bovenuit.

God ja, niet slecht, maar absoluut niet wereldschokkend. 3* dus.

3,00 ==> 4,00: groeiplaatje

Ik vind hem net hoe langer hoe minder worden

Erg leuke plaat en weet zich genoeg boven het korenveld te steken. Afhakken, zeker niet. Maar de cd kent weinig vernieuwingen om hem steeds achter elkaar te luisteren.

3,5 *

Ik zag 'm staan op de luisterpaal en dacht: "kom laat ik de nieuwe van The Thermals eens opzetten en teleurgesteld raken". Want dat had ik toch eigenlijk wel een beetje verwacht, al helemaal na het horen van wat negatief gestemde geluiden van anderen. Maar tegen alle verwachtingen in vind ik het een heel prima album! Luistert lekker weg hun oude vertrouwde nonchalante nummers. "Eat for Baby" bijvoorbeeld is een lekkere meestamper. Lekker album die zijn 4 sterren zeker waard is.

Ik vergeet steeds dat ik deze heb, maar als ik hem dan aan zet is het zo een super energieke plaat! Lekker simpel maar toch krachtig. 4.0*

hij is stukken minder dan fuckin a' maar toch nog een 3.5 gegeven

De pure energie van zijn twee voorgangers ontbreekt, maar nog een bovengemiddeld goede rockplaat. Het rammelt wat minder, er wordt wat meer gas terug genomen, en er wordt de tijd genomen om eens om zich heen te kijken.

Ergens is dat heel goed (Here's Your Future heeft een even helderende als duistere boodschap), anderzijds is het alsof je de Ramones een Free Jazz plaat laat opnemen. Hét Thermals-element is er toch uit, en het kost dan ook moeite om het te waarderen voor wat het is: een lekkere geëngageerde doorstamper,

4 sterren.

Power Doesn't Run on Nothing is fucking geweldig!

Geweldige plaat! Aanvankelijk iets teleurgesteld, maar inmiddels is dit gewoon m'n favoriete Thermals plaat. Wat de productie betreft, wat een gelul dat ze weer op een viersporenrecorder zouden moeten opnemen. Alsof deze plaat gelikt klinkt!!! Tuurlijk, in vergelijking met het debuut klinkt het een stuk minder rauw, maar het is niet alsof ze nu als Bon Jovi klinken. Daarbij zijn de nummers van de Thermals gewoon goed genoeg om geweldig te klinken bij een ultra lo-fi productie zowel als bij een meer studio productie. Ik word altijd een beetje naar van dat cliché "oh ze zijn commerciëler geworden! help!' syndroom van sommige personen.

Het eerste nummer van dit album weer steeds achter elkaar aan het luisteren. De staat van de wereld right now, pretty much exactly.