William Basinski - Silent Night (2004)

Dit doet mij denken aan een project van mijn neef, die enkele jaren geleden het geknor van een stel lelijke hondjes had opgenomen en daar vervolgens een drone op had gezet. William Basinski doet ditzelfde principe: de krekels die je 's nachts hoort zijn op Silent Night in grote getale aanwezig, en daarachter hangt een ijle drone die de natuurlijke geluiden wat romantiek geeft.

Onopgemerkt valt die drone na een minuut of 40 weg, en wat rest is om heerlijk bij in slaap te vallen. Niets meer en niets minder.

Op zich kan ik me vinden in het bovenstaande bericht. Desalniettemin moet ik opmerken dat deze plaat meer is dan de som van zijn delen. Deze drone brengt herinneringen naar boven van zomernachten met een biertje achterin de tuin. Klamp en warm, maar ook gelukzalig en tevreden. Verplichtingen komen later wel. Nu eerst even genieten terwijl die zomernacht aan me voorbij trekt. Het is dan ook wel de grote kracht van dit soort muziek: het richt zich niet op een persoon of een verhaal, maar meer op een bepaald gevoel en een bepaalde plaats.