Robbie Robertson - Contact from the Underworld of Redboy (1998)

Ik vond Robbie Robertson altijd ok. Mooie rauwe, doorleefde stem...leuke pop/rock/blues nummers, goede productie.

Toen kocht ik in '98 dit album en was vol verwachting. Was direct teleurgesteld.... de oude Band-rot sloeg aan het experimenteren met electronische muziek... heb het twee maal geoprobeerd en toen verdween dit album voor jaren in de kast. Zag dat het hier ontbrak en heb het toen maar eens opgeduikeld... en het is eigenlijk best ok. Leuke sound en een aantal prachtige nummers. Maar het probleem met dit album is dat het overal een beetje tussenin hangt. Daardoor zal het weinig mensen echt aanspreken. Het is echter beslist een luisterbeurtje waard. Altijd leuk om wat Indianen te horen toch ?

Vanavond uit de kast getrokken. Omdat ik "Somewhere Down That Crazy River", van zijn eerste plaat persé in de i-pod wou.
Daardoor heb ik de drie soloplaten van Band-lid Robertson gaan herbeluisteren.
Het sfeertje op deze staat me eigenlijk het meeste aan. Bezwerend, magisch, mysterieus... ontzettend moeilijk te omschrijven deze muziek.
Je moet maar eens luisteren, hé?

Zijn stem zit soms dicht tegen die van Peter Gabriel, ook al zo'n klassebak, aan.

Alleen al voor de aandacht voor Leonard Peltier 4 sterren.

al vanaf het begin toen ik deze kocht (naar aanleiding van de single "unbound") heb ik dit een bijzondere plaat gevonden. niet over de hele linie even sterk, maar de combinatie tussen Robertsons rootsy stem, de "ancient tribal chants" en de triphop van o.a. Howie B en Marius de Vries, maken dit tot een eigentijds plaatje. Favoriete tracks: Unbound, en vooral "In the blood"!