Musiq Soulchild - Life on Earth (2016)

Musiq Soulchild is één van die gevestigde namen in de nu-soul die ook nog eens op herhaaldelijke basis een album uitbrengt. De ene keer is dat met meer succes dan de andere keer, maar over het algemeen maakt hij gewoon hele fijne, goed in het gehoor liggende muziek. Debet daar aan zijn de fijne producties en zijn soepele stem. Misschien dat de hele grote hits sinds zijn debuut niet meer geweest zijn, maar elke keer is er toch weer meer dan genoeg te beleven. Na vijf jaar is er een nieuwe plek en de verwachtingen mogen duidelijk zijn.

Het album opent met Wait a Minute. Een nummer dat een 90’s throwback bij mij bezorgd. Een nummer dat tevens prima is voor een feestje. Aan het einde horen we een aardige break, Musiq is altijd wel van de breaks, met helaas een matige rapper. Daaropvolgend is Who Really Loves You een typische en erg herkenbare Musiq Soulchild song. Nummers als dit heeft hij legio gemaakt en blijven het toch wel prima doen. Om dit gegeven door te zetten op Heart Away, al zal je op dit nummer nog een extra meeknikken met de muziek.
Bij Loving You gaat de relaxing modus aan. Een erg makkelijk nummer, maar niet op een storende manier. Bij I Do wordt de titel een soort mantra. Het zit in ieder geval geheid in je hoofd gebrand als je dit nummer gehoord hebt.
Changed My Mind kenmerkt zich dan weer door een meeslepende productie, waarbij het geheel misschien wat te dramatisch gebracht wordt. Een kleine kanttekening. Beter is dan het rustige, maar ook aanstekelijke Walk Away. Fijne, herkenbare Musiq-muziek.
Jammer is dan weer dat op Far Gone een matige rapper mee moet doen op een verder prettig nummer. Een nummer zoals hij ze wel vaker maakt. Net als Part of Me, al is dat wel meer de romantische kant van Musiq Soulchild. In het verlengde van een Whoknows uit 2003.
Met Alive and Well horen we het beste nummer van dit nummer. Echt een lekker nummer: aanstekelijk, een fijn ritme, mooie zanglijnen en uitstekende productie. Dit is genieten geblazen, als is het misschien niet heel origineel en verheffend. Maar wel erg, erg fijn.
Dan valt opvolgende de uitgesmeerde ballad My Girl wat tegen. Misschien is de contradictie tussen de nummers ook wat te groot hier. Om dan met de titeltrack dit album af te sluiten. Een titeltrack die een grote hap uit de 80’s neemt en een ontspannen afsluiter is.

Onderhoudend album van Musiq Soulchild, waar de verrassing toch wel een beetje vanaf is. Aan de andere kant zou ik ook niet zo goed weten welke kant hij dan op zou moeten.

(bron: Opus de Soul)