Hackensaw Boys - Charismo (2016)

Het is niet vaak dat een album uitkomt en ik een aantal nummers mee kan zingen, simpel weg omdat ik ze al een jaar of drie heb gehoord bij optredens. The Hackensaw Boys zijn dan ook echte favorieten van me. De constatering dat het (te) lang heeft geduurd voordat Charismo uitkwam, is wel terecht.

Bij de eerste luistersessies had ik het idee dat producer Larry Campbell de band aan een stoel vastgebonden had, zo netjes klonk alles. Dat veranderde heel langzaam. Eigenlijk vanaf het moment dat Charismo zich over de voorgaande platen schoof in plaats van achter herinneringen verborgen bleef. De kwaliteit van de opnames kwam naar voren en daarin de schoonheid die in de, intrinsiek verschillende, nummers van David Sickman en Ferd Moyse verscholen ligt. Daarmee kwam ook het vuur waarmee de nummers gespeeld worden bloot te liggen. Zo kwam het helemaal goed.

De conclusie is dan ook een simpele. Charismo sluit moeiteloos aan bij de beste platen van The Hackensaw Boys. Een pracht rijtje: 'Keep It Simple', "Love What You Do', de twee EPs en Charismo. In het bluegrass geïnjecteerd met een enorme dosis energie en lef genre komen ze niet beter.

Een nadeel voor de komende tour is er wel. Banjo speler Jimmy Stelling heeft de band opnieuw verlaten en dat gemis kon de band niet echt aan in de vorige periode. Hij geeft de band smoel en attitude. Stelling is de enige "heavy metal banjo speler" die ik ken.

Het hele verhaal staat hier op WoNo Magazine.

Hoe heb ik deze band jarenlang weten te negeren? Ik denk dat het antwoord ligt in de verwarring met The Hawk and the Hacksaw waar ik ooit een album van heb beluisterd en niet enthousiast over was. Zodoende had ik Hackensaw Boys gisteravond ook bijna gemist in Paradiso als ik niet op het laatste moment toch nog even een filmpje van hen had gecheckt.

Geweldige avond georganiseerd door Sugar Mountain, een nieuwe concertreeks van Paradiso met folk- en rootsartiesten met gisteravond Hackensaw Boys en The Devil Makes Three. Over Hackensaw Boys kan ik kort zijn: geweldige muziek dat helemaal in mijn straatje past. Het hele oeuvre komt nu bij mij thuis voorbij en de band heeft er een enthousiaste volger bij!

Hackensaw Boys is live altijd een feest!

Vorig jaar lukte het niet om de mannen te zien spelen. Dat kon deze week worden goed gemaakt met de show in P60 in Amstelveen. Ook een beetje een test, want eigenlijk is het nog een trio met daarbij de Nederlandse muzikant en toermanager Thomas Olivier op staande bas. Geen enkele extra snaren meer, dus een band te teruggeworpen is op bare essentials en een fiddle.

Nu mis ik het spel van de beste banjo speler die ik ken, Jimmy Stelling, zeker, maar deze "zakelijke" versie van The Hackensaw Boys beviel toch ook prima. Veel songs van de prima cd Charismo met een enkel oudje. Hoe strak het ook moet zijn, de fiddle van Ferd Moyse geeft alles altijd een losheid en eigen charme. De afwisseling tussen de twee songschrijvers, Moyse en Davic Sickman maakt een verschil. De harmonies doen de rest. Het feestje is in 2017 misschien iets bescheidener, het plezier zeker niet minder.

Groter dan dit gaat het nooit worden, maar er is een zekere populariteit in dit land opgebouwd met een trouwe schare fans, die luisteren naar wat er wordt gespeeld. Prima show dus daar in Amstelveen.

Inmiddels speelt Charismo op vinyl in het huis. Klinkt prima.