Nuno Canavarro - Plux Quba (1988)

Portugese musique concrète uit 1988. Het klinkt bijna als obscuur om het obscure. Dat is het echter helemaal niet: dit is juist hele betoverende en speelse muziek die klinkt als een natuurlijke voorloper van veel muziek van rond de eeuwwisseling. Er is een hele waaier van stijlen (al dan niet onbewust) hiertoe terug te leiden: van IDM (Confield), via gruizige ambient (Endless Summer, Lisbon - toeval?) tot gitaarloze postrock (A Silver Mt. Zion b.v.). Daarbij hoor ik regelmatig elementen waarvan ik overtuigd was dat ze in die latere periode nieuw waren, wat de relatieve ouderdom van deze plaat des te wonderlijker maakt. De parallellen met modernere, warme, zomeravond-ambient zijn met name duidelijk in een track als Untitled #5, die weinig tot niet onderdoet voor b.v. Caecilia of Made in Hong Kong van Fennesz.

Binnen de abstractere geluidskunst lijkt me dit daarnaast ook toegankelijk, en heerlijk voor de koptelefoon. Zo komt het op mij althans over, mede door de prettige speelduur van een kleine 40 minuten en de hoge mate van variatie en creativiteit. Het klinkt allemaal nog ontzettend fris. Ik kan het iedereen die van de iets abstractere electronica en (post)rock kan genieten aanbevelen.