Ustalost - The Spoor of Vipers (2016)

Het album begint al goed. Angstaanjagende gitaren vloeien de oren binnen. Een sfeer ik zit in de achtbaan en wil er uit. Hoe hard ik ook aan de veiligheidsbeugel trek het ding wil niet los. Het angstzweet klotst mijn oksels uit. Na deze heftige start lijk ik even in rustig vaarwater te komen, maar dat is van korte duur de sfeer van verdoemenis ligt weer op de loer. Het volgende pak ellende staat opnieuw voor de deur. Opnieuw ga ik denkbeeldig kopje onder. Het zweet gutst zelfs uit lichaamsdelen waar ik het bestaan niet van weet. De achtbaan dendert maar voort. Ik zie mijn hele leven in een flits voorbij komen. De hel is er heilig biij. God zei dank is er halverwege in rustig Intermezzo de longen krijgen eindelijk weer lucht. Maar dat is van korte duur, want er staat nor meer "gezelligs" op het programma in een productie die de moeite waard is. Lekker griezelen dus. Aan het einde is het dus vreemd om met beide benen weer veilig op de grond te staan met geen zweet meer in mijn donder. Een lekker plaatje om even van de wereld te zijn...