Ray Columbus - Now You Shake (2016)
Alternatieve titel: The Definitive Beat-R'N'B-Pop Psych Recordings 1963-1969
mijn stem
geen stemmen
Nieuw-Zeeland
R&B
Label: Cherry Red
-
She's a Mod
-
Yo Yo
-
Now You Shake
-
On My Mind
-
I Wanna Be Your Man
-
C'mon and Swim
-
I'm Finding Out
-
Orbie Lee
-
I Feel Bad
-
She's Back Again
-
Till We Kissed
-
We Want a Beat
-
There's No Room in the in Crowd
-
(That's What I've Got) for Loving You Baby
-
That's What Happened to Me
-
She's a Mod 66
-
Kick Me
-
Snap, Crackle and Pop
-
Polka Dot Resistance
-
East Pinkerton Street [USA Version]
-
I'm Good for You
-
In Memory of Today
-
Happy in a Sad Kind of Way
-
Los Angeles
-
Hold Me
-
Traveling Singing Man
-
The Crunch
-
East Pinkerton Street [NZ Version]
-
Kick Me [Take 2]
0
geplaatst: 15 april 2016, 23:13 uur
Neuzend door het gedeelte oldies/sixties viel m'n oog op dit album. De hoes? De naam Columbus? Weet niet meer wat mijn aandacht trok. Kort iets beluisterd en toch wel op de gok meegenomen...
Ray Columbus. Christchurch - Nieuw Zeeland. Ik had nog nooit van hem gehoord. Samen met zijn Invaders was hij zeer succesvol begin jaren '60 in Nieuw Zeeland en Australië. Beïnvloed door oa de vroege Beatles en Cliff & The Shadows. Omdat er in Christchurch een Amerikaanse marinebasis was, kwam ook de R&B, Elvis en de surf music uit de US in Christchurch aanwaaien; muziek die nauwelijks beschikbaar was in de rest van NZ en Australië. Ze liften mee op het succes van de Beatles en hadden zelfs in '64 een nummer 1 hit in Australië met het aanstekelijke 'She's a Mod'. (Op dat moment ook in de top tien: op 3 - You Really Got Me van The Kinks en op 5 - Pretty Woman van Roy Orbison).
In '65 mochten ze touren met The Rolling Stones, Roy Orbison en The Newbeats. Een leuke anekdote in het begeleidende boekje over een concert met de Stones in Invercargill, NZ:
"... Invercargill which Mick Jagger described as 'the arsehole of the world' vowing never to return. Ray and The Invaders received all the applause that night, as Invercargill took a distinct dislike to The Rolling Stones. Eggs, pies and tomatoes were thrown at the Stones on stage.."
Plannen om (met net een nieuw album klaar) naar de US te gaan vielen in duigen toen ze niet de vereiste visa bijeen kregen. De band viel toen uit elkaar en Ray ging solo verder. Na nog getoerd te hebben met Herman's Hermits en Tom Jones krijgt hij in '66 als solo artiest wel een visum en vertrekt alsnog naar de US. Daar zal hij zowel solo als met zijn nieuwe band The Art Collection optreden en opnames maken. Enkele van zijn oude singles worden ook in de US uitgebracht maar zonder succes. In het San Francisco van '67 heerste de psychedelische muziek van de 'Summer of Love'..
In '68 keert hij weer terug naar NZ, is nog enkele jaren actief in de muziek en vervolgt zijn carriere verder als producer, manager en later als 'television host' bij de Nieuwzeelandse tv.
Dit album biedt een overzicht van zijn carrière met The Invaders, solo en zijn Californische periode. (Niet op Spotify, daar is wel The Definitive Collection te vinden van Ray & The Invaders)
Ray Columbus. Christchurch - Nieuw Zeeland. Ik had nog nooit van hem gehoord. Samen met zijn Invaders was hij zeer succesvol begin jaren '60 in Nieuw Zeeland en Australië. Beïnvloed door oa de vroege Beatles en Cliff & The Shadows. Omdat er in Christchurch een Amerikaanse marinebasis was, kwam ook de R&B, Elvis en de surf music uit de US in Christchurch aanwaaien; muziek die nauwelijks beschikbaar was in de rest van NZ en Australië. Ze liften mee op het succes van de Beatles en hadden zelfs in '64 een nummer 1 hit in Australië met het aanstekelijke 'She's a Mod'. (Op dat moment ook in de top tien: op 3 - You Really Got Me van The Kinks en op 5 - Pretty Woman van Roy Orbison).
In '65 mochten ze touren met The Rolling Stones, Roy Orbison en The Newbeats. Een leuke anekdote in het begeleidende boekje over een concert met de Stones in Invercargill, NZ:
"... Invercargill which Mick Jagger described as 'the arsehole of the world' vowing never to return. Ray and The Invaders received all the applause that night, as Invercargill took a distinct dislike to The Rolling Stones. Eggs, pies and tomatoes were thrown at the Stones on stage.."
Plannen om (met net een nieuw album klaar) naar de US te gaan vielen in duigen toen ze niet de vereiste visa bijeen kregen. De band viel toen uit elkaar en Ray ging solo verder. Na nog getoerd te hebben met Herman's Hermits en Tom Jones krijgt hij in '66 als solo artiest wel een visum en vertrekt alsnog naar de US. Daar zal hij zowel solo als met zijn nieuwe band The Art Collection optreden en opnames maken. Enkele van zijn oude singles worden ook in de US uitgebracht maar zonder succes. In het San Francisco van '67 heerste de psychedelische muziek van de 'Summer of Love'..
In '68 keert hij weer terug naar NZ, is nog enkele jaren actief in de muziek en vervolgt zijn carriere verder als producer, manager en later als 'television host' bij de Nieuwzeelandse tv.
Dit album biedt een overzicht van zijn carrière met The Invaders, solo en zijn Californische periode. (Niet op Spotify, daar is wel The Definitive Collection te vinden van Ray & The Invaders)
* denotes required fields.
* denotes required fields.