'Blue October' is vrij onbekend in Europa, maar inmiddels aardig groot in hun thuisland. Een Amerikaanse band uit Houston, Texas. Teksten zijn geschreven - en vaak ook geproduceerd - door zanger 'Justin Furstenfeld' en gaan veelal over zijn eigen belabberde leven. Slechte jeugd, scheiding waarna hij zijn dochter 'Blue' niet meer mocht zien. Dit vanwege zijn manisch depressiviteit. Zijn zelfmoordneigingen kan hij onderdrukken sinds hij muziek is gaan maken. Dit laatste kan uiteraard een marketingtruc zijn, maar ik ben bereid hem te geloven als ik
hem zie optreden. Maar ik beluister de authenticiteit ook gewoon in zijn stem en de muziek. Het is lang geleden dat ik zo werd gegrepen door een band. En dan niet één nummer, of één album, maar het volledige repertoire! Afgelopen maanden heb ik hun volledige discografie - waaronder 6 studio albums; 1998-2011 - doorlopen en er zit werkelijk geen slecht album tussen. Wel kan ik hierin een scheiding maken. De eerste 3 albums vind ik de beste, wat niets afdoet aan de 3 albums die daarna zijn uitgekomen. Die zijn nog steeds erg goed. Maar het is alsof je kan beluisteren dat het leven van zanger 'Justin Furstenfeld' steeds meer stabieler is geworden. Hertrouwd, 2012 opnieuw vader geworden bij zijn nieuwe vrouw. Dus de harde emotie, tragiek en agressie die er bij de eerste albums echt inzit is bij de meest recente albums minder aanwezig.
--------------------------------
'Consent to Treatment'
Persoonlijk vind ik 'Consent to Treatment' - hun tweede album - beter dan het debuut; 'The Answers'. Heerlijk, de combinatie van degelijke rockmuziek en viool. Kenmerkend is de emotie en kracht die voortkomt uit dit album. Met eenzelfde gevoel zoals ook 'The Frames' dit brengen! De stem klinkt ook hier nog zeer regelmatig als die van 'Glen Hansard' alleen muzikaal staat het nu wat verder weg van 'The Frames' vergeleken met het debuut. Wat een dijk van een stem heeft 'Justin Furstenfeld'. Ligt erg prettig in het gehoor! Zuiver waar het moet en een heerlijk rauw randje waar het kan. Slechts weinig rustpuntjes op dit album. De vaart blijft er goed in. Dit album telt voor mij de meest favoriete nummers van de band en daarom bestempel ik het gemakshalve maar als mijn favoriete album van 'Blue October'. Minder goede nummers staan er gewoonweg niet op! Op termijn kan dit album zelfs nog wel eens doorgroeien naar een plek in mijn persoonlijke top 10 van albums! Op dit album vind je een nummer dat ook staat op het debuut 'The Answer', namelijk; 'Breakfast After Ten'. Het nummer is hierop rauwer uitgevoerd waardoor het perfect past in de totale sound van 'History for Sale'. Erg knap om na een sterk debuut een nog sterker tweede album uit te brengen, wat altijd spannend is na een debuut! Ik ben er van overtuigd dat het mede komt door de eerlijkheid die achter de muziek en met name de teksten zit.