The Honeycombs - The Honeycombs (1964)

je zet dit aan en je denkt als eerste dat het een grap is. Wat een bijzondere zang. Een soort telefoonstemmetje met een onverstaanbare tekst. Kortom, Colour Slide scoort geen voldoende. Maar met Once You know is het duidelijk..Als je het eenmaal weet....
Desondanks blijft de zang een storende factor. Een nummer als I Want to Be Free is helemaal niet zo slecht, maar ja, die zang. Datzelfde geldt voor How the Mighty Have Fallen.
Pas bij Have I the Right? realiseer ik me dat ze nog een hit hebben gescoord. een nummer 1 hit zelfs. En dat als bonusnummer (20) ook nog een keer in het Duits.
Zo gaat het bijna tot het eind toe door. De meeste songs zijn helemaal zo slecht nog niet. Jammer dat ze geen betere zanger hebben gezocht..
En dan is daar ineens het slotnummer This Too Shall Pass Away. Dat wordt nagenoeg gewoon gezongen, Was het dus toch een grap?.
2,5* voor nummer 71 in de 100 Greatest Albums of 1964 en 202 in BestEverAlbums 1964.

jorro:
Wat de vocalen op dit album betreft kan ik je niet geheel volgen. Ik hoor geen telefoonstem (Denis D'Ell was de zanger,en hij was helemaal niet zo slecht volgens mij; Honey Lantree zong trouwens ook wel eens mee) en ik kan de teksten redelijk volgen. Dat doet bij mij de vraag rijzen hoe je geluisterd hebt, via Spotify neem ik aan? Dus dat heb ik ook maar gedaan, na eerst het cd-album te hebben beluisterd. Ik bezit het doosje met de complete albums en singles dat dit jaar werd uitgebracht door RPM. Wel werden de nummers geproduceerd door Joe Meek, met veel echo en extreem gemanipuleerd geluid. Interessante man, die nogal wat psychische problemen had en uiteindelijk de hand aan zichzelf sloeg. Hij had echter als producer (en nog steeds wel) een grote reputatie. Dat neemt uiteraard niet weg, dat het je smaak niet kan zijn en dat het geluidsbeeld je afstoot - aangenomen dat dat de oorzaak is.

Ik vind het een aardig album (met een paar goede en een paar redelijke songs), maar op den duur lijkt het allemaal wel een beetje op elkaar. Ben benieuwd naar je (eventuele) reactie.

heartofsoul
Dank voor je reactie
Ik luister inderdaad via spotify, via een sonos gestreamd naar mijn hifi installatie.
Bij het eerste nummer Colour Slide lijkt het toch echt of iemand met een verdraaide stem aan het zingen is. in het tweede nummer is het al iets beter, maar wel aanwezig. Maar als je bij nummer 4 bent aangekomen hoor ik weer die verdraaide stem. Het klinkt erg onnatuurlijk in mijn beleving.
Omdat ik me verbaas over de stem is het moeilijk te verstaan denk ik. Via mijn koptelefoon lukt het me wel de tekst te volgen.
Ik zal er nog een luisterbeurt aan wagen, want zoals ik al schreef zijn de com posities zo gek nog niet. Misschien is het een kwestie van wennen.

Ik sluit me aan bij heartofsoul. Het stemgeluid kan enigszins te lijden hebben gehad onder de productietechnieken van Joe Meek, die zijn 'studio' boven een tassenwinkeltje had. Alle ruimtes, inclusief toilet, met elkaar verbonden met kabels. In de film Telstar - The Joe Meek Story uit 2008 kun je zie hoe de studio eruit zag en zelfs hoe de hit Have I The Right? tot stand kwam. Veel artiesten in Meek's stal waren zo goed als hun producer en toen deze langzamerhand dieper in de problemen kwam was het voor The Honeycombs ook einde oefening. Maar, gek of niet, de man was een pionier en bewees als eerste dat je ook hits kon maken zonder een dure studio te gebruiken. Joe Meek stierf op 3 februari 1967, op de kop af de dag dat zijn idool Buddy Holly in 1959 omkwam.