The Album Leaf - Into the Blue Again (2006)

Ook nu vliegt de naam Sigur Ros weer om de oren en dat was een reden om dit album maar eens te beluisteren (net als bij de voorganger).
Helaas: het is allemaal prima in orde, maar het weet me niet echt zo te raken als genoemde Sigur Ros.
Telkens een beetje een geval van net niet.

Is het daardoor niet te genieten? Absoluut niet. Het is een album waar je even de tijd voor moet nemen en dan begint het langzaam door te dringen.
Misschien moet ik het nog veel meer tijd geven om het te laten uitgroeien tot de kwalificatie echt heel goed, maar het ziet er naar uit dat ik daar de tijd niet echt aan ga geven.
De tijd zal het leren...

Ah, ben benieuwd naar deze! Ik vond de vorige erg goed, dus ga hier zeker achteraan.

Kun je misschien ook iets inhoudelijks vertellen over wat je hoort, aERo? Ik lees nu eigenlijk 2 alinea's die me bijna helemaal niets vertellen. Hoe is het album bijvoorbeeld ten opzichte van dat vorige album In A Safe Place?

Inhoudelijk: meer van hetzelfde (maar dat vind ik en dat gaan anderen dan vast weer bestrijden en zoals gezegd een beetje slappe hap allemaal)
Wishful Thinking vind ik dan een juweeltje, maar dat komt omdat ik dol ben op dit soort zoete nummers waar strijkers goed aan bod komen...
Opener the Light vind ik erg Sigur Ros achtig qua sfeer.

Dus Jonnie niet meer zeuren nu en ga er zelf maar wat van brouwen zou ik zeggen (horen is nu eenmaal wat anders dan er over lezen, en ik moet er na mijn vakantie even inkomen)

Ja, Aero! Bedankt voor het duwtje in m'n rug.

Nu lees ik weer niks inhoudelijks

Zat al klaar voor een catfight met jou

Nee, even serieus. Ik denk dat mensen die de vorige cd waardeerden hier ook mee uit de voeten kunnen.
Maar ik kan inhoudelijk niet goed vergelijken omdat ik bij de vorige snel ben afgehaakt en die uiteindelijk niet heb beoordeeld.
Hier heb je een hoop knisperende electronica geluidjes zoals ook Mum die heeft, vermengd met de Sigur Ros-actige sfeertjes.
Ik denk dat ik het deze keer zeker meer kans geef.

Dat is denk ik de beste omschrijving, al is deze wel wat minder dan de voorganger. Die is magischer en sfeervoller. Deze zal uiteindelijk wel op 3,5* uitkomen schat ik zo in.

Erg mooie cd, die vaker bij me aanstaat als achtergrondsmuziek. Eigenlijk doe ik daarmee de cd te weinig eer aan maar het is gewoon lekker om erbij te rusten!

Eens met chansadres, al moet ik zeggen dat ik Always for you 1 van hun beste nummers vind. 3,5*

The Album Leaf komt weer met een lekkere plaat, waarop goed te horen is dat de band (of gewoon jimmy himself) nog steeds behoorlijk aan het ontwikkelen is. De nummers zijn wat afwisselender, wat het wat frisser doet klinken, maar waardoor je er ook moeilijker in komt. Vaker luisteren dus, want er staat geen enkel minder nummer op deze plaat, vind ik. 4*

In a Safe Place ken ik (nog) niet, maar dit vind ik wel een lekker plaatje. Nergens echt de magie van bijvoorbeeld een Sigur Ros en de plaat wordt naar het einde toe wat eentonig maar het kabbelt allemaal wel prettig door. Always for You vind ik vooral erg mooi...

3*.

Ik vind dit een zeer aangename plaat, vooral de stukken zonder vocalen zijn erg mooi. Van mij had hij gerust het hele album zijn mond mogen houden. Maar ik snap maar niet waarom hier en bij veel andere releases van deze artiest meteen met Sigur Ros gesmeten moet worden. Ik heb bijna het idee dat ik het verkeerde album heb zitten luisteren.

Het spijt me werkelijk voor deze lieve man. Ik was een enorme fan van zijn vorige cd, maar dit spreekt me voor geen meter aan.

't Voelt aan alsof er gewoon een computer op de 'Album Leaf'-stand is gezet, en zo een tiental al te gemakkelijke, veel te voorspelbare en uitgerokken liederen op cd heeft gezet.

Het enige wat me weet te bekoren (te raken zelfs), is het openingsnummer, en Shine. Wishfull Thinking begint enorm mooi, maar gaat snel vervelen.

Er zullen ongetwijfeld mensen zijn die er een pareltje in zullen zien. Ach ja, je bent voor deze cd, of je bent het niet, denk ik.

Ik zette deze laatst weer eens op na een jaar of twee. Destijds sprak het album me niet echt aan, maar nu beviel hij ineens een stuk beter. Gek hoe dat gaat. Met name "Shine", prachtig..

Aardig album. Jammer alleen dat het niveau van het vorige album niet overal opnieuw gehaald wordt. Het is vooral een stuk minder Sigur Ros. Een nummer als Red Eye had best wel wat mee peper en zout kunnen gebruiken. Bij See in You is dat wel gedaan met positief resultaat. Vooral Into the Sea en Wherever I Go vind ik erg mooi. Mooie zang ook. Afsluiter Broken Arrow is weer typisch Sigur Ros.
3,5*, maar 4* is in beeld

Prima sfeervol album. Stuk beter dan de in mijn ogen toch wat overgewaardeerde muziek van sigur ros.