Stephanie Struijk - Stephanie Struijk (2016)

'Viertien liedjes in elf staten.' Dat spreekt natuurlijk wel tot de verbeelding.

Mooie tijd voor (NL-talige) rootsplaten, erg benieuwd naar deze.

Afgelopen vrijdag naar haar concert in Zutphen geweest. Waar ze alle nummers van haar album speelde. Het album daar gekocht en beluisterd je hoort duidelijk de invloed van Daniël Lohues in het nieuwe werk van Stephanie Struijk. Dat Struijk haar liedjes in het Nederlands zingt was even wennen, toen ik de single van de plaat hoorde ‘Nieuwe Maan’. Het is echt een schitterend album geworden mede door de extra gitaren en de bass die te horen zijn. Wat ik misschien nog wel het mooist vind is dat je kunt horen dat het album bij Lohues aan de keukentafel is opgenomen. Er wordt gelachen en liedjes worden afgeteld etc. Ook live bracht Stephanie Struijk dat zelfde speel plezier goed over. Ik was al fan van haar Engelstalige werk maar ook dit Nederlandstalige werk vind ik erg goed!

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Stephanie Struijk - Stephanie Struijk - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

De Nederlandse singer-songwriter Stevie Ann maakte tussen 2005 en 2013 vier uitstekende platen (en een prima live-plaat).

De platen werden terecht bejubeld door de Nederlandse muziekpers, maar trokken uiteindelijk ook aandacht in de Verenigde Staten, waardoor Stevie Ann haar derde plaat Light Up (2009) en haar vierde plaat California Sounds (2013) in Los Angeles kon opnemen en hierbij gebruik kon maken van de diensten van producers van naam en faam (onder wie Mitchell Froom).

Na California Sounds rekende ik op de definitieve doorbraak van Stevie Ann, maar de volgende stap in haar carrière is wat dat betreft een onlogische.

Een tijdje geleden maakte Stephanie Struijk (want dat is de echte naam van Stevie Ann) samen met producer Daniël Lohues een flinke road trip door de Verenigde Staten. Tijdens deze road trip werden de duizenden kilometers tussen Los Angeles en Minneapolis afgelegd, werden negen staten doorkruist, bloeide er iets moois op tussen de twee, maar werden ook volop songs geschreven.

De road trip door de Verenigde Staten wordt op de website van Stephanie Struijk geïllustreerd met fraaie beelden en mooie verhalen, maar heeft ook een prachtige plaat opgeleverd.

Het is een plaat die een nieuwe start betekent voor Stephanie Struijk. Het is een plaat met alleen Nederlandstalige songs, waardoor het niet voor de hand lag om de plaat onder de naam Stevie Ann uit te brengen. Het is op dit moment waarschijnlijk dodelijk voor een internationale carrière, maar wat is het titelloze debuut van Stephanie Struijk een mooie en indringende plaat geworden.

De bijzondere beelden van de road trip inspireerden Stephanie Struijk en Daniël Lohues tot 14 prachtige songs, die uiteindelijk in het Drentse Erika werden opgenomen. Het zijn songs die, net als de songs van Stevie Ann, stevig zijn geïnspireerd door de Amerikaanse rootsmuziek, maar de songs van Stephanie Struijk zijn een stuk intenser, intiemer en persoonlijker dan die van haar alter ego.

Ik ben normaal gesproken helemaal niet zo gek op Nederlandstalige muziek, maar de songs van Stephanie Struijk kruipen diep onder de huid en maken je deelgenoot van een bijzondere roadtrip langs bijzondere, maar minder voor de hand liggende plekken in de Verenigde Staten. De beelden heb je bijna op het netvlies. De wens om dezelfde kilometers af te leggen groeit bij iedere luisterbeurt.

Stevie Ann was prachtig, maar Stephanie Struijk is nog een stuk beter. Wat een mooie, bijzondere, intense, intieme en ontroerende plaat. Erwin Zijleman

Ja, mooie plaat!

En inderdaad ontkom je niet aan de invloed van Lohues. Met de naam Stephanie Struijk is natuurlijk niets mis maar als artiestennaam misschien niet de meest vlotste. Op zich een logische gedachte dat als je van het Engels naar het Nederlands gaat je Engelse artiestennaam ook te veranderen naar je Nederlandse maar of het heel commercieel is vraag ik me af.

Maar goed het gaat om de muziek en die is prima en tot in de puntjes verzorgt. Ze zingt helder en duidelijk dus ik heb eigenlijk niets te zeuren

Was hij er zelf ook bij?

Nee ze was solo, gisteren was ze bij De Wereld Draait Door met de maten van Lohues (Bernard Gepken en Guus Strijbosch) misschien dat ze de tour met hun voortzet. Want Lohues is solo op tournee.

Stevie-Ann of Stephanie Struijk het is mij om het even. Haar muziek blijft voor mij helaas een wat belegen kabbelend karakter behouden. Ik mis wat pit, variatie en iets meer buiten de lijntjes kleuren. Bij haar is het zoals een tekst uit een nummer van Gerard van Maasakkers; Rozen zijn rood jongeman, blaadjes zijn groen, het heeft geen enkele zin om het anders te zien, dus waarom zou je het anders doen. Daarbij brengt de samenwerking met Daniel Lohues voor mij niet het gewenste resultaat met zich mee en ligt de vergelijking met diens eigen werk op de loer en dan hoor ik toch wel een groot muzikaal kwalitatief verschil op compositioneel en tekstueel gebied. Toch heb ik verschillende albums van haar in huis, gewoon omdat haar stem tot de betere in dit kikkerlandje behoort, alleen haar composities ontberen m.i. teveel karakter. Misschien een duo cd a la Krauss/Plant maar dan Lohues/Struijk. Ik zal het ws. nog wel een paar keer voorbij laten komen op spotify, omdat ik het wel graag mooi zou willen vinden, al is dat ws. tegen beter weten in.

Geschreven zoals exact op deze manier denk ik onmiddellijk aan de ingeblikte kant- en klare maaltijden.
Ze waren er al lang voordat de magnetron er was.
Tis Struijk tis Struijk tis Struijk wat ik gebruik.
Je kon ze in de legerdump al kopen in de jaren '80, bijv. witte bonen in tomatensaus, over de datum maakte niets uit je ging er niet dood aan als je het at. Lekker is wat anders. Maar dit terzijde.

Toch een album dat meerdere luisterbeurten verdient.

Wat is "Boom" een mooi liedje zeg.

Hier wordt het verhaal achter het album kort en bondig in 21 prachtige foto's verteld.

Ik liet het achter
ergens langs de snelweg
Al die gedachten
kwamen in de berm terecht
Het is geen afval
en toch moest ik het kwijt
Ergens langs de snelweg

Hmm, tekstueel / poëtisch vind ik het album dan wel wat wisselvallig (is dat dan toch door het Nederlands?) en dat maakt het gevoel bij het album een beetje dubbel. Muzikaal is het niet speciaal maar wel heel fijn, en Stephanie bracht het album live heel ontwapenend; nog vol van haar reis die haar van alles had gebracht en waarover ze tussen de nummers door geamuseerd vertelde. Na het concert destijds kocht ik de lp, ik zag haar witte stift liggen en vroeg of ze hem wilde signeren. Ze vroeg mijn naam en op mijn exemplaar staat op het zwarte gedeelte van de cover nog altijd in een prachtig handschrift "Voor Johan!". Dat maakt de plaat natuurlijk helemaal af. De eerste twee liedjes (De Rivier, Nieuwe Maan) en laatste twee liedjes (Slaap, Boom) zijn erg mooi en nog steeds favoriet. Zo'n nummer als Sunset Sarah bijv. (en enkele andere nummers in het midden) vind ik een stuk minder, vandaar dat ik wat op 3,5* blijf hangen.