Jack DeJohnette, Ravi Coltrane & Matthew Garrison - In Movement (2016)

Jack DeJohnette en de zonen van...

Gisteren Ravi Coltrane aan het werk gezien met Ralph Alessi & This Against That, in De Singer (een klein maar legendarisch jazzclubje in de Kempen waar menig grote jazzartiest al de revue passeerde, sterke aanrader om eens naar af te zakken trouwens). Dat concert is momenteel van het beste dat ik dit jaar heb gezien. En heb intussen toch wel al wat meegepikt.

Het moet niet evident zijn om als artiest door het leven te gaan als de zoon van een wereldbekende muzikant. Steeds in de schaduw staan van, en constant vergeleken worden met hun voorganger, hoewel ze hun vader amper gekend hebben. Beide stierven namelijk op relatief vroege leeftijd aan gevolgen van kanker.

In het geval van Ravi kan ik enkel benadrukken dat zijn solo's erg sterk waren. Zijn tenorklank was niet echt baanbrekend, maar wat hij blies was wel behoorlijk interessant. Vooral als hij overschakelde naar sopraan kon hij me compleet overtuigen. Wat een magnifieke solo was me dat! Den John zou trots geweest zijn & mijn nieuwsgierigheid naar deze plaat is inmiddels gewekt.

Ik denk niet dat je teleurgesteld wordt. Erg goed naar mijn mening! En je moet ze inderdaad vooral niet willen vergelijken met de vaders.