La Toya Jackson - Startin' Over (2006)

La Toya Jackson doet het gezegde vermoeden dat er in elke familie wel eentje minder presteert. Ze is al van 1980 bezig en heeft nog nooit echt succes gehad op muzikaal vlak. Bijna alle singles flopten en degene die toch iets aandacht kregen werden slechts "minor hits".

Met dit album probeerde La Toya Jackson het nog eens opnieuw. Voor haar eerste single "Just wanna dance" gebruikte ze een pseudoniem namelijk "Toy". Zo was ze zeker dat DJ's haar een eerlijke kans zouden geven, vermits ze niet weten dat het van haar komt. Het lukte, "Just wanna dance" is haar hoogst scorende single tot nu toe en klinkt inderdaad lekker. Mooie stem die perfect bij het liedje past. Lekker catchy met het da lee da - refreintje en het belletjes gerinkel. Het was terecht een dance hit.

Haar tweede single scoorde ook, maar veel minder goed en klinkt ook inderdaad een heel stuk minder vrolijk. De rest van het album heb ik niet beluisterd simpel om het feit dat het klopt dat het een zéér matige zangeres is. Misschien kan ze nu haar broer dood is en The Jackson familie in volle aandacht staat een nieuwe dance-single uitbrengen. Het zou wel eens een hitje kunnen opleveren.

Micheal was de meest getalenteerde. Hij kon dansen én zingen. Toen kwam Janet. Zij kon dansen en had een geweldig productieteam achter zich om haar vocale tekortkomingen te compenseren. Ook was Janet de enige die haar eigen ding wilde doen zonder dat Micheal daar iets mee te maken had. Met spannende beats en innovatieve creatieve concepten voor haar albums behaalde ze succes, alhoewel er natuurlijk altijd te discussiëren valt of Micheal toch ten grondslag lag aan dat succes.

Dit staat toch wel in contrast met La Toya die niet te verlegen is om naar Janet of Micheal te verwijzen in haar albumtitels of songtitels. Of songteksten. Dat begint alweer bij het openingsnummer "No More Drama" waarin ze naar het album Control van Janet verwijst. Desondanks is dat best een OK nummer. "Just Want To Dance" is ook nog wel OK, beetje eurodance als ik het zo mag classificeren.

Voor de rest is dit album (en de releasedates/etc) even chaotisch als haar discografie. Wat een chaos is het daar! Ik heb ook niet de puf om hier het hele album uit te zitten. Het zijn ook meer een beetje karaoke liedjes in mijn beleving.