Tarja Turunen - The Shadow Self (2016)

Het eerste album van Tarja wat ik geluisterd heb sinds haar Nightwish-dagen. Erg fijn om haar stem weer eens te horen. Ze is erg gegroeid als zangeres en ze zit duidelijk goed in haar vel (muzikaal gezien althans). Het songmateriaal zelf vind ik nogal gewoontjes en veelal onopvallend. De afsluiter 'Too Many' is duidelijk het hoogtepunt, en ook 'Innocence' en 'No Bitter End' vind ik er wat bovenuit steken, maar verder is het nogal middle-of-the-road symfonische metal. Vooral de Muse cover 'Supremacy' vond ik niet heel geslaagd, maar dat ligt meer aan het nummer dan aan Tarja. Voor de echte liefhebbers van Tarja, zullen we maar zeggen.

Een stem wacht ik nog even mee, ik weet het nog niet helemaal met dit album. Een aantal uitschieters, maar er bleef relatief weinig hangen na de eerste luisterbeurt. Dat ze humor heeft is in ieder geval wel duidelijk met de zogenaamde hidden track !

Dit album vond ik zelf erg goed. Het is naar mijn mening een cd die je ook vaker moet horen en bij voorkeur op een rustig moment. Tarja's stem is weer heerlijk om naar te luisteren en instrumentaal zit het prima in elkaar. Wat mij ook erg beviel is het experimentele in nummers, zoals Innocence, Diva en Too Many. Ik ben het dan ook niet eens met The_CrY dat dit album gewoontjes klinkt.

Overigens heb ik op een andere site een review geschreven (in het Engels): Tarja Turunen - The Shadow Self (album review ) | Sputnikmusic

Een minder pakkend album dan 'The Brightest Void' als je het mij vraagt.
Er staan wel een aantal lekkere nummers op, zoals 'Innocence' en het prachtige 'No Bitter End' en 'Diva', maar voor de rest staat er niet veel memorabel materiaal op.
Misschien dat mijn mening nog wat veranderd naarmate ik deze wat vaker beluisterd heb.
Niet slecht, lekkere muziek om op wakker te worden op een zondagmorgen als deze, maar meer dan dat ook niet.

Een heel behoorlijk album van deze ex nachtwemser. De muziek is weliswaar wat steviger dan bij haar vorige werkgever, maar haar vocale bijdrage mogen er zeker wezen. Dat geld ook voor de composities op dit album. Het zijn dan wel stevige tracks met een duidelijke kop en een staart. De productie van het album staat goed in de steigers het lijkt wel of mevrouw Tarja bij mij in de kamer haar zang kunsten an het vertonen is.