3 - ...To the Power of Three (1988)

Aardig album van Robert Berry, Keith Emerson en Carl Palmer.
Niks wereldschokkends, maar ook nergens blarentrekkend..

Gave hoes zeg! De muziek ken ik niet, en het gemiddelde doet mij vermoeden dat ik hier niet heel erg veel aan mis?

Want een gemiddelde van wel 5 stemmen is erg veelzeggend

Ik heb deze inmiddels beluisterd, en ik snap nu wel waarom deze maar vijf stemmen had....

Dit is er namelijk eentje om snel te vergeten. Gladde 80ies rock. Emerson houdt zich netjes in en dan is er ineens toch niet zoveel aan.

Ook de Byrds cover is om van te huilen...

Zoals Wikipedia al aangeeft: ''but was criticised as less inventive and having a bland AOR flavour''. Daar kan ik het enkel mee eens zijn.

Op een verzamelbox van Emerson,Lake & Palmer staat het nummer Desde La Vida en vind ik toch wel een erg gaaf nummer.

Die heb ik vroeger ook op mijn pc gehad (we schrijven nu de tijd dat Progarchives nog gratis downloads aanbood i.p.v. streams). Behoorlijk prima inderdaad - de rest schijnt wel een stuk minder te zijn.

Robert Berry is voor mij de grote bekende. Een bevlogen artiest die goede albums maakt.
ELP ken ik wel maar prog rockbands met opstelling van bass - drums - keyboards interesseren me totaal niks. Ik denk dat de heren op een dood spoor zaten en een soort Asia wilden nadoen.
Dat gezegd hebbende bevat deze cd inderdaad symfonische getinte aor. Gladde productie en weinig tot geen uitspattingen. Bekende keyboarddeuntjes en alles klinkt formule-achtig gemaakt. In de verte nog een gitaartje. Typisch een ding van zijn tijd.

Wel een zeldzame cd.

Die solo cd van Carl Palmer 1:PM. Da's pas echt een drama. ELP fans zullen hem wel kennen, toch ??