De Artsen - Conny Waves with a Shell (1989)

Nadat De Artsen al enkele jaren het Nederlandse clubcircuit onveilig hadden gemaakt, verscheen in 1989 dan eindelijk hun eerste elpee. Het zou ook meteen hun laatste zijn (de in een oplage van 1.000 stuks op vinyl verschenen outtakes-verzameling 'Out of Stack' even buiten beschouwing latende.) In 1990 vielen De Artsen uit elkaar. Gitarist Peter Visser en bassist Herman Bunskoeke richtten toen Bettie Serveert op, samen met Carol van Dijk (die als geluidstechnica voor De Artsen werkte) en Berend Dubbe (die roadie bij De Artsen was).

'Conny Waves with a Shell' verscheen op het obscure Why Are There People Like Frank? label, alleen op vinyl. De albumcover is foeilelijk en het is onduidelijk welke kant van de hoes nu de voor- en welke de achterkant is.
In 2003 verscheen op het Brinkman label een re-issue van 'Conny' op cd.

'Conny' is een schitterende plaat vol melodieuze gitaarpop. Het album is gevarieerd en kent geen zwakke momenten. Op songs als 'Horrid Kitchen' en 'Dogs' heeft de combinatie van de heerlijke basloopjes van Herman Bunskoeke met het gitaarwerk van Joost en Peter Visser bijna een hypnotizerend effect. Een ander hoogtepunt is de titelsong, een fraai opgebouwd nummer waarin tegendraadse zanglijnen op schitterende wijze worden gecombineerd.

De muziek van De Artsen doet denken aan bands als The Feelies en Galaxie 500, maar ook aan Pavement en hier en daar zelfs een beetje aan The Fall. Vanzelfsprekend zijn ook illustere namen als The Velvet Underground en Neil Young belangrijke invloeden.

Het nummer 'Hey Joe' is níet de 'Hey Joe' die we vooral van Jimi Hendrix kennen, maar een cover van het gelijknamige nummer van lo-fi held Daniel Johnston.

Aangezien Bettie Serveert voortkwam uit De Artsen, wekt het geen verwondering dat de muziek van De Artsen hier en daar wat overeenkomsten vertoont met die van de Betties – vooral wat het gitaarwerk betreft. Toch verschilt deze plaat duidelijk van het werk dat Peter Visser en Herman Bunskoeke later als leden van Bettie zouden maken. Het werk van De Artsen is gevarieerder, creatiever en spannender dan dat van Bettie Serveert. Platen van Bettie draai ik eigenlijk nooit meer. Ik heb beslist waardering voor de Bettie’s en genoten van diverse van hun platen, maar ze zijn me wat gaan vervelen. De plaat van De Artsen daarentegen draai ik nog steeds regelmatig en kan naar mijn mening moeiteloos de concurrentie aan met meesterlijke platen als 'Time for a Witness' van The Feelies en 'Crooked Rain, Crooked Rain' van Pavement.

Voor mij is deze plaat met die eigenaardige titel 'Conny Waves with a Shell' een hoogtepunt in de geschiedenis van de Nederlandse popmuziek. Beslist een aanrader voor een ieder die graag luistert naar melodieuze 'indie' gitaarpop.

Waauw, prachtig stukje! Ik ben groot fan van de 'vroege' Bettie Serveert en ik weet dat ze halfjes voortkomen uit De Artsen, maar ik heb nooit muziek van die laatste kunnen vinden. Dit maakt me wel erg benieuwd.



Ook gecoverd door Sparklehorse op Good Morning Spider.

Why Are There People Like Frank? Records... verwijzing naar Blue Velvet natuurlijk.

Mark Linkous (Sparklehorse) is een enorme fan van Daniel Johnston. Linkous produceerde Johnstons album 'Fear Yourself' en was ook de samensteller en producer van het tribute-album 'Discovered Covered: The Late Great Daniel Johnston'.

Wist ik. Mark Linkous is mijn grote held.

Mooie top 10!

Vivadixiesubetcetera is bij mij nu ook de top 10 binnengekomen.

Overschatte plaat met steeds weer die zelfde schreeuwerige stem en datzelfde irritante gitaarloopje. Zet de laatste van Bettie nog maar eens op......

de hoes

Een plaat die destijds blijkbaar veel lof oogste, maar ik vind 'm wat saai. Bovendien ben ik bepaald niet gecharmeerd van de zang. Toch staan er een paar leuke nummers op, zoals Dogs, She's In Love en Hey Joe.

Ik heb 'm kado gekregen, maar weet niet of ik 'm zelf gekocht zou hebben.

Ik koester mooie herinneringen aan diverse live optredens van de Artsen, deze plaat vond ik destijds ook geweldig, de tijd heeft het enthousiame wat doen temperen.
Derhalve een 4.

Ik heb mijn cd-tje (ook van brinkman) ergens begin jaren negentig uit de uitverkoopbakken van de freerecordshop gevist, dus er waren nog meer uitgaves.... Een van de beste platen van eigen bodem die ik in mijn collectie heb overigens.

Vandaag weer eens opgezet (CD) en het treft mij telkens weer - de schoonheid van het woord in het titelstuk...maar waar het in vredesnaam over gaat?
Sommige teksten worden zelfs door de tekstschrijver niet begrepen, wat de schoonheid ervan niet in gevaar brengt overigens; Misschien kan een insider/adept hier wat meer helderheid in scheppen. Ik merk het wel...als dit ooit gelezen wordt.

Met bijzonder veel dank aan citizen heb ik hem ook nu in (perfecte!) digitale kopie in bezit. En het was totaal het wachten waard, wat een lekker plaatje zeg!

Met recht een nederpopklassieker, met de hypnotiserende gitaarloopjes van Peter Visser als hoogtepunt, vooral in She's in Love en Miss Understood.

Laat dit maar mooi zo'n onontdekt pareltje blijven voor de happy few.

Eensch met maus: geinige nederpop plaat, maar zeker niet meer dan dat. '10 Grains' sprong/springt er voor mij uit.

Weer zo'n mooi ontdekking in de Nederlandse muziek!

Een late reactie, maar :

Complimenten aan Har, voor je 1e bericht hier bij deze plaat. Jammer dat je het niet hebt aangevinkt als "mening".

En ben het helemaal met je eens wat betreft Bettie Serveert; dat draai ik ook niet meer.
De Artsen is inderdaad véél spannender, veel broeiger.

Titelnummer is mijn favoriet.

Ben een enorme liefhebber van de Betties, dus dan kom je vanzelf een keer bij De Artsen uit.
Had de naam natuurlijk al eens vaker gehoord maar nog nooit echt goed op onderzoek uitgegaan.

De nummers die ik online kan vinden klinken erg goed. Ben erg benieuwd naar de rest. Ik ga Marktplaats/Discogs goed in de gaten houden om te kijken of ik een exemplaar op de kop kan tikken.

Tot die tijd moet ik het met de Youtube video's doen

heb ze gelukkig live gezien, een avond om nooit te vergeten!
De Artsen hebben een grote indruk bij mij achter gelaten, veel meer dan Bettie Serveert.

voortreffelijke plaat. sfeervol, sterke composities en hier en daar wat gekkigheid. ik hou daar wel van.

Vast de mooiste Nederlandse plaat die ik nog nooit gehoord heb. Je zal er maar tegenaan lopen in zo’n bak met tweedehands spul naast BZN en Klaus Wunderlich. Ik blijf dromen.

Redelijk makkelijk te krijgen op vinyl via Discogs. Misschien wel een van de meest onderschatte platen uit de Nederlandse muziekgeschiedenis. Conny Waves With a Shell een van de beste NL's nummers ooit.