Circle II Circle - Burden of Truth (2006)

Niet alle composities zijn even sterk, en het is niet altijd even origneel.. een even groot componist dan de grote meneer Jon Oliva (en Paul O' Neil) zal Zachary Stevens wel nooit worden, en ja, het ruikt soms naar Savatage... maar.. is dat erg? Ik vind van niet...
Circle II Circle levert met deze "Burden of Truth" natuurlijk wel een degelijk album....
En...
Het is absoluut ongeloofelijk genieten van Zachary's fenomenale stembereik. Stevens is wat mij betreft toch echt wel één van de absolute toppers in het (Power-) Metal-genre....
Onlangs zag ik CIIC nog live op Pestpop, en ook live is dat stemgeluid van Stevens fantastisch...

Het is verder ook smullen van het gitaarwerk van Andrew Lee en Eban Crhistopher... en .. Sfeer? Ja, die is er volop....

Favorieten van dit album, wat mij betreft: "Who Am I to Be", "Burden of Truth" en zéker "Heal You" !!!! Maar verder klinken ook alle andere songs wel erg lekker hoor.. Een echt slappe song vind ik niet echt...

Conclusie: bijster origineel of uniek: nee. Doet het af en toe aan Savatage denken? Jazeker. Maar het neemt niet weg dat CIRCLE II CIRCLE toch een erg goed album afleveren, waarbij weerom het tenvolle genieten is van het fenomenale stembereik van meneer Stevens....

Sterk album dat het niveau van het debuut evenaard. Alleen het Da Vinci Code concept haal ik er niet uit. Maar hier staan een aantal prima tracks op die heerlijk wegluisteren.

Dit is inderdaad een sterke plaat, die ergens tussen de hairmetal en de powermetal inhangt.
Lekkere, meezingrefeintjes, solo's en riffjes. Toch lijkt er wat te missen. Misschien wat agressie, want het overtuigt niet altijd direct. Maar misschien komt dat nog.

Het is wel genieten van Zak hier.

Voorganger The Middle of Nowhere was niet direct een oorwurm. Het songmateriaal op deze plaat vind ik relatief saai. Burden of Truth is wat sterker, zeker de eerste helft van het album is redelijk goed. Pakkende songs, fraaie melodieën en kamerbrede refreinen. Echt stevig is het materiaal niet, sterker nog, Burden of Truth is wellicht de meest toegankelijke schijf van de heren. Stevens is wederom goed bij stem, het songmateriaal op dit album is voor mijn gevoel nog wat beter op maat gesneden voor man's zang kwaliteiten. Zoals gezegd; de eerste helft van de plaat bevat relatief sterke songs; opener Who am I To Be?, A Matter of Time, Heal You, Revelations, tracks die heel aardig in elkaar steken. Helaas weet de 2e helft van de schijf dit niveau niet vast te houden. Enkele songs duren simpelweg te lang en zijn niet afwisselend genoeg om te blijven boeien, een euvel dat wel vaker terugkomt bij dit collectief. De plaat biedt echter een aantal prima tracks om er alsnog een dikke voldoende uit te slepen.