Envy - Insomniac Doze (2006)

Heren Envy, dank u voor deze plaat.

Ik volg Envy al jaren op de voet, en men brengt de ene na de andere prachtrelease uit. Er is echter altijd wel íets op aan te merken - All the Footprints... was stylistisch gezien soms nét te weinig een geheel, A Dead Sinking Story werd hier en daar onderbroken door een enigszins onnodige spoken word interlude. Insomniac Doze is de perfectie van veertien jaar Envy. Men heeft de perfecte mix tussen hardcore, screamo en postrock gevonden en levert een hemelse plaat af volgestouwd met de prachtigste songs uit hun carrière. Insomniac Doze is met het recht het unieke meesterwerk waarvan ik wist dat Envy het kon maken. Wat nu dus gebeurd is.

Nogmaals, heren, bedankt voor deze plaat. 5*

Hier ben ik het helemaal mee eens geniaale plaat

Zo mooi en meeslepend dat ik me niet eens meer erger aan de Japanse teksten..

4* voor nu.

Ik twijfel tussen 3,5 en 4*

Zoals post 1 al aanhaalt: de perfecte combinatie van post-rock, screamo en hardcore. Dit is zo'n muziek die je op bepaalde momenten op het hardste uit je boxen wil doen knallen terwijl je zelf gaat liggen in de zetel en je laat meeslepen naar plaatsen waarvan je niet wist dat ze bestonden.

Je kan het simpel weg gewoon Post / Hardcore noemen, toch?

Bij deze cd gaat het naar mijn gevoel meer om de muziek dan om de teksten, al was het instrumentaal dan had ik het nog gekocht

Ik had 'em instrumentaal nog beter gevonden.
"Scream" (zoals het schijnt te heten) ligt me niet echt.

Desondanks toch een (zéér) goed album.

Een mooie cd dit. Bevalt met verdomde goed.

Weer een stap meer tussen de hardcore die ik vroeger luisterde en de post-rock die ik nu luister

4.0 sterren.

Die postrock-invloeden maken dit vind ik nou juist een verdomd saaie plaat. Waar All the Footprints... mij omverblies, blijf ik hier zonder moeite overeind. Het klinkt in principe goed, maar na een heel album weet ik het wel. Tijdens het laatste nummer druipt de voorspelbaarheid er onderhand wel vanaf. Ach ja.

3 *

Ik kan liefhebbers hiervan ook Moving Mountains aanraden: minstens zo'n mooie combi tussen post-rock en screamo (alhoewel Moving Mountains iets meer post-rock is).

What happened?

Insomniac Doze happened.

Ik bedoel 5 -> 3.5

Ik weet. Doelde ik ook op. Beetje jammer, zo'n eerste berichtje van enthousiasme dat je achteraf niet meer kunt wijzigen, maar daar zal ik mee moeten leven. Aanvankelijk was ik erg enthousiast over Insomniac Doze om alle redenen die ik noemde, maar uiteindelijk wist 'ie niet te beklijven en bleek het vooral een plaat van veilig, saai, veilig en saai. Eigenlijk ontbeert 'ie namelijk alles wat eerdere Envy spanning gaf. Het is nog steeds zo slepend en melancholiek, maar het geweldige samenspel tussen hemeltergend mooie melodieën en pure agressie zoals op vroegere platen ontbreekt hier, en heeft plaatsgemaakt voor een te voorspelbaar potje formulemuziek met een te grote portie middle-of-the-road postrock. Voor de essentie van Envy heb je aan Footprints en Story eigenlijk genoeg.

Op CTTS na is Envy de meest populaire screamoband op MuMe, al is deze plaat niet zo geliefd met een stemgemiddelde van maar 3,59. Ergens is de bekendheid het wel begrijpelijk, want de mix van post-rock en screams is er eentje die makkelijker te verteren valt dan de rechttoe rechtaan explosies van hun noisy genrebroeders. Edoch, 't is niet mijn ding. De post-rock is best leuk gebracht, maar de screams vind ik onaangenaam. In deze niche prefereer ik Sed Non Satiata, om er maar eentje te noemen.