Lush - Ciao! (2000)

In 2000 heb ik deze compilatie aangeschaft, omdat ik nog niets van deze groep in huis had.
Ik had al wat nummers van Lush in 'The John Peel Show' gehoord en wat ik hoorde trok mij wel.
Lush lijkt qua bezetting op ABBA, maar hier heeft de vrouwelijke helft het voor het zeggen. Hier staan wel wat man-onvriendelijke dingen op, waar ik toch wel om lachen moet.
Dat bekvecht-nummer met Jarvis Cocker bijvoorbeeld.
The Rolling Stones deden ook van die vrouw-onvriendelijke dingen op hun 'Aftermath'-album.
De compilatie begint met de meeste recente nummers en voert ons zo weer terug naar het debuut dat nog erg zweverig klonk.
Ik had de video's die hier op de site staan nog nooit eerder gezien, wel leuk gedaan.
Volgens mij heeft de vrouwelijke helft hele scherpe tanden.
Van de mannelijke helft is er nog maar een over.

Kijk vroeger had ik nog Ladykillers meegekregen maar tot voor 2 jaar was ik het bestaan van deze band vergeten. Tot plots die single weer opdook. Een voorbeeld van hoe een rock/pop liedje moet klinken, strak, geen ongein en veel zelfrelativering! Gewoon een erg goeie single!
Dan maar deze compil in huis gehaald en tot op zekere hoogte ervan genoten, toch vond ik de oudere nummers soms wat aanslepen. Intussen wel overstag gegaan o.a. door de pracht van een 'Desire Lines' of een 'Untogether'; de nummers van het laatste album zijn nu zelfs minder favoriet.

Van heel dat shoegazer-gedoe ken ik eigenlijk buiten een enkele plaat (Loveless) en een paar liedjes niets, maar deze muziek 'got me infected' in ieder geval.

Dan staat je nog veelmoois te wachten: Ride, Slowdive om er maar een paar te noemen, Dit Lush is niet gek,maar niet veel meer dan een (relatieve) middenmoter - het label pleit in hun voordeel, maar m.n.op Creation is mooiers te horen.

Een middenmoter... Dit is met afstand de meest briljante verzamelaar ooit van welke shoegaze/dreampop act dan ook. Ride is zeer goed, Slowdive zelfs nog beter, maar Lush staat samen met My Bloody Valentine aan de absolute top van het genre. Mijn voorkeur gaat overigens juist uit naar de oudere nummers, van de eerstelingen Gala en Spooky.

Ciao is een prima verzamelaar maar het ontbreken van de heerlijk vlotte single Superblast is toch echt onbegrijpelijk!

Aardige verzamel cd van deze best leuke band. Het is een behoorlijk lange (en behoorlijk complete) cd en op 1 of andere manier is het best een hele zit. Ik denk dat de vocalen de voornaamste reden is voor mij om het een lange zit te vinden.

Desire Lines is in ieder geval mijn favoriet