Terra Tenebrosa - The Reverses (2016)

Pure waanzin op een schijfje. Jaarlijst materiaal.

Wat bedoel je met waanzin. Snoeiharde gitaren, snel wisselend tempo of nog iets anders? Een band waar ik nog nooit van gehoord heb. Met wat is dat te vergelijken?

Wel, via hun bandcamp heb ik het volledige album kunnen beluisteren. Terwijl Fire Dances nog wat nazindert kan in concluderen dat hun horrorshow, want dat is het wel, me net iets te weinig kan boeien. Fire Dances komt er als beste uit maar als je dat dan kwa speelduur vergelijkt met Orannsi Pazuzu's Vasemman Käden Hierarkia dan komt dit nummer er maar heel bleek uit. Nu, opzich wil ik nog niets concluderen na een luisterbeurt. Te voorbarig zijn toont geen correct visie. Verder lees ik dat deze band heel uniek is in z'n sound. Op deze plaat kan ik dat niet zo begrijpen. Enkel door Hubardo van Kayo Dot en Varahtelija van Orannsi Pazuzu erbij te leggen, dan is er al heel wat unieke TT sound verdwenen. Verder vind ik de artwork wel heel leuk om aan zien en toch vind ik het ook nog net genoeg om dit schijfje verder te beluisteren de komende dagen!

Tijdens de eerste luisterbeurt vond ik het goed, maar besefte ik me dat 's middags op een zonnige dag niet de manier was om de plaat te beluisteren. Net heb ik in het donker, liggend met een koptelefoon op en mijn ogen gesloten, The Reverses ondergaan, en dan is het een ware ervaring. De hoes is jouw ingang, The Cuckoo brengt ons naar binnen, naar het krakkemikkige huisje waar binnenin vele getormenteerde zielen ronddwalen. Hijzelf is de gids die je constant met zijn giftige fluistertonen je op de hoede houdt, ondersteund door een extreem beklemmende industriële blackmetalsoundtrack met verwrongen gitaarwerk en doordringende drums. Stemmen cirkelen om je heen en ongemakkelijke stiltes vallen, maar uiteindelijk ga je diep en wanneer je denkt dat je bij Fire Dances op een gegeven moment echt in een trance gaat belanden word je de realiteit weer ingestuurd. Indrukwekkend.