Thomas Brinkmann - Klick (2000)

Mm. Hoe zal ik het zeggen. Dit is een briljant album. Briljant in alle opzichten binnen haar stijl.

Thomas Brinkmann ging op zoek met een laptop en een tweearmige platenspeler naar de kwaliteiten van beschadigingen in vinyls: stof & krassen.
Heel de plaat is hiermee opgebouwd. Dit is minimal techno met een experimenteel karakter. Het lijkt op een soort minimalnoise.
Dit zijn werkelijk haarfijne geluiden die zo hard aankomen. Schitterende composities wisselen elkaar af. Hoe doet deze man dit toch?

Mike Ink en Richie Hawtin (Plastikman) bleken eveneens ontzet van zijn muzikale capaciteiten. Na remixen voor deze twee, vond Brinkmann het interessanter om een eigen label op te richten: Max Ernst genaamd.
Hij heeft bereikt wat hij moest bereik: een magnifieke plaat.

Er blijkt een nieuwe plaat uit te zijn namelijk: Klick Revolution, een album dat gebaseerd is op de live ontwikkeling van Klick. Zes jaar later dus. Ga ik eens beluisteren.

Ken je ook zijn werk als Ester Brinkmann? Zo nee, ook zeker eens checken. Mooi spul.

Nee. Zelfde techniek, zelfde genre?

Ik weet niet welk dit genre is, maar Ester Brinkmann ken ik wel. Allez 't is te zeggen ik ken er een liedje van van de cd "click & cuts" ('Maschine') en da's wel de moeite. Beetje eentonig misschien, maar da's zo typisch aan het genre denk ik (alle liedjes konden van mijn part 2 min korter, dan heb ik het over de cd click & cuts)...

zoiets ja, maar dan net ff anders.

De bewondering door Richie Hawtin bleek later uit het feit dat Brinkmann Concept 1 - 96:VR mocht mixen...

http://www.discogs.com/release/66072

Zo enorm vernieuwend en briljant vind ik het ook weer niet hoor. De glitch aesthetiek is (ook in 2000) toch al redelijk wijd verbreid dacht ik. Wie dit interesseert zal ook plezier kunnen beleven aan b.v. Ryoji Ikeda, Alva Noto, Mokira op labels als Raster-Noton en Mille Plateaux.