Xela - The Dead Sea (2006)

Heel anders dan zijn andere albums, totaal niet vergelijkbaar met Yasume.

Wat dan wel zullen de vragen zijn, nou das heel simpel, of eigenlijk helemaal niet, folktronika.

Nou ja, folktronika...ik zie de tunng liefhebbers al weer aan komen stormen, maar helaas mensen. Of wat zeg ik, helaas? Niks helaas, maar gelukkig, dat moet ik zeggen. Gelukkig is dit niet zo. Geen dansbeats, geen meerstemmige zang, nee niets van dat alles.
Maar wat dan wel, tsja, das nou zo moeilijk.

John Xela (zoals ie wel wordt genoemd, eigenlijk John Twells) luistert de laatste tijd naar erg veel free folk, acid folk, psych folk, psych rock en god weet wat allemaal wel niet meer.
Dit horen wij allemaal terug in de muziek, maar John zou Xela niet meer zijn als er natuurlijk ook niet de nodige electronica in terug kwam.
Wederom kan ik de goede boodschap brengen dat dit toch zeker wel het geval is.

En nog steeds weten we niet hoe het klinkt, maar zoals ik al zei, das moeilijk.
Laten we gewoon wat name dropping doen, das misschien het makkelijkste.
Sunburned hand of the man.
Es
Xenis Emputae Travelling Band
Uton
Colleen
The North Sea
Charalambides
Deaf Center
Fursaxa
MV/EE
Brothers of the Occult Sisterhood
Tape
en toch ook wel een beetje Xela.

Nu snap ik dat het voor veel mensen nog niet duidelijk is, maar omdat uit de wereld te helpen...gewoon maar ff luisteren, er staan wat muziekjes op zijn myspace acount.
Xela op Myspace

De eerste twee nummers zijn van dit album.

ohh ja, en ik vind het eigenlijk wel een super fijne plaat geworden...kanshebber voor een top 10 notering dit jaar...(en dan bedoel ik hoog in die top 10)

Och en wee, dat klinkt inderdaad heel anders. Eerlijk gezegd wel een beetje wennen, toch wel apart, al ben ik persoonllijk niet weg van enige folk-invloeden. Toch klonk het wel 'vernieuwend', en zal 'm zeker luisteren in z'n geheel. Goede tip!

Nummers klinken inderdaad goed, de folk invloeden zijn zeker aan mij besteed, zeker als ze zoals hier worden gebruikt. Maar echt wereldschokkend vind ik het niet, ik krijg er vooralsnog niet dezelfde kick van zoals bij hierboven genoemde referenties. Maar ja, ik mik in eerste instantie wel vaker naast de pot... Ik zal het album in de gaten houden en tegen de tijd dat het uitkomt nog een goede kans geven, het is en blijft toch een interessant label, Type Records. Mooie hoes ook wel, perfect voor cd-formaat.

(ik verklap nog het een en ander)

gelimiteerd ROOD vinyl


(mijn reservering is al binnen, ook al heb ik de promo)

eerste beluistering al een 4, fascinerend luisterspel!

Nou dan, ook maar vinyl aangeschaft, en halfje erbij.

laten we het er op houden dat het een erg fijne plaat is.

Ik ben blij dat ik nu naast de promo ook een normale heb, met extra nummer en hele mooie grote hoes enzo.

Geweldig gewoon...nu nog de Halloween single binnen krijgen...die schijnt ook al onder weg te zijn.

typische reactie van Sietse weer! Ik vind de vlag electronic hier ook maar zo-zo, en ik wordt een beetje moe van deze muziek. Ik zie hem z'n Yasume avontuur niet gauw herhalen, helaas.

Geen topper.

Bas wat wil je met deze reactie bereiken...

Het hangt inderdaad meer in de hele nieuwe folk scene dan in de electronica. Niemand houdt je tegen om het veranderen.

Tevens, wat ik heb vernomen komt er dus wel iets nieuws van Yasume (naast de compilatie tracks van Silva)

Ik denk dat velen dat wel zullen begrijpen

Ik hoop dat je gelijk krijgt wat betreft nieuwe Yasume, maar het zou uitzonderlijk zijn als dit in dezelfde stijl zou zijn, het stemt mij positief!

Live vond ik 'm ook maar zwakjes eerlijk gezegd, weinig inspiratie en originaliteit, maar het kan 'n slechte dag geweest zijn

waar had je hem gezien? Ik heb hem ooit in Duitsland gezien samen met een andere Type artiesten (Helios/Goldmund, Sanso Xtro en Khonnor) en dat was een erg sterk optreden.

zooitje onzin-berichten verwijderd.

In Nederland gewoon, en een gratis concert nog wel!

tof...

heb ff met John zitten chatten...nog ff navraag gedaan over die Yasume dingen.
Helaas, niets nieuws meer, Gabe (de andere helft) maakt geen muziek meer. Wel gaat John andere samenwerkingsprojecten doen. We zullen zien wat dat gaat doen...ik gok zelf op een samenwerking met Brad Rose van The North Sea en dat zal dan pure folk worden...

maar misschien dat dit beter bij het artiesten kopje onder Xela past.

een review van ruis magazine (van K-RAA-K³) :
Xela is het belangrijkste synoniem voor John Twells, labelbaas van het Engelse Type Records. Voor “The Dead Sea” haalde Twells zijn inspiratie bij jaren zeventig
horrorfilms van o.a. Dario Argento
en George Romero. Geef dat mee en je roept natuurlijk direct heel wat (valse) verwachtingen op. Niet dat deze plaat teleurstellend is. Van de twaalf composities
bestaat zeker de helft uit geslaagde plingplongambient, opgevuld met aangename
gitaarriedeltjes, animerende elektronische geluiden en misschien ook een klein beetje in reverb gedrenkte plingplongfolk. Angstaanjagend wordt het echter zelden, tenzij je een heel goede verbeelding hebt. “Horrifically good!” zeggen ze er zelf over. Mee eens, maar dan wel horrifically good voor jannettenzombies.

de plaat krijgt er 3 sterren (op 5) dus heel erg tevreden zijn ze er niet mee. Ben benieuwd wat ik er van ga vinden als ik hem heb

ik ben benieuwd wat je er van maakt eviljoke

moet hem nog steeds horen, deze cd. heb wel net gezien dat hij zijn debuut (meer idm-stijl) opnieuw uitbrengt op type (neo ouija bestaat nl niet meer en album is oop). voor mij hoeven dit soort operaties niet, het voegt nl niets toe aan type, behalve de 2 extra tracks die erop staan (om je toch te overhalen de cd te kopen zeker)
Kortom: hopelijk zit John niet om nog zulke fratsen verlegen en brengt hij ons een geweldig type-jaar in 2007

er staan al heel wat mooie releases op stappel bij type.
oa. een vinyl van Grouper - the way we crept, een solo ep ofzoiets van een van de lui van tarentel, mogelijk, heel misschien, maar echt heel misschien, nieuw werk van Khonnor. Diverse nieuwe 7", waaronder ook weer een van Xela.

Verder staat er al een lijstje van dingen op het forum van type records...dat een beetje in de gaten houden


Ik weet iig wel dat ik zeker die grouper plaat ga kopen, die is echt super.

En ook nog een nieuwe van Xela himself...

is dat dan een nieuwe nieuwe of die reissue die ik heb aangehaald?

Heheh, ik had niet goed gekeken.

Het gaat hier inderdaad om die reissue van eerder uitgebracht werk.

zeer kort,
die recensie van Ruis (kraak dus) suckt langs alle kanten. Horror voor jeannetten, ja wadde.....

Dit is eigenlijk een cd die begint als de ogen zich sluiten, de droom zich voor jouw uitvouwt als een bodemloos vat van fantasieen en emoties. Een ruimte waarin je in een mum van tijd alle stadia van gevoelens door je heen voelt gaan. Nu weer die zoete herinnering aan een lang vervlogen tijd, dan weer die angst voor het onbekende dat kan kwetsen.....

Kortom,
Ik vind die cd wel geslaagd en veel beter dan zijn eerder werk. Hier zit een ziel in. Een ziel van een getormenteerd man?

XELA - THE DEAD SEA
Abstracte plaat abstracte aanpak

Nog niet eens zo lang geleden was ik aan het strand
Zo’n stormachtige dag
koud zand grijze kust grijze zee
kraag omhoog er waren voet sporen
De zee is grauw
Knispert en ruist
Golven
Er was helemaal geen zon Laat staan zomer
Er was mist in de verte
Of krakend iemand in de verte, zijn het er meer
Ze zwaaien De zee is vals. grillig en groot en oneindig traag
En ver weg was er een wrak om in te stappen
Nat hout krakend hout Er kwam water water door de gaten kieren
En zonk De zee is zout
De zee is eenoude kast
piepende scharnier en
er worden dingen in bewaard
Het zout gaat de ontbinding tegen
Aan de kust
Val uit elkaar
De zomer was bijzonder kort dit jaar

Laatst was ik op terschelling
Het was een uitzonderlijk mooie namiddag

Op een of andere manier ligt dit me heel, heel erg goed, beter dan Yasume bv. Dat consistente geluid met al die atmosferen, dat gitaargeluid en die melancholieke synths, prachtig...
Savage Ritual

Nog een vergelijking: het atmosferische en sprookjesachtige van Boards of Canada, het ruisende en organische van Fennesz en de speelse ongedwongenheid van Lucky Dragons

Met vrij weinig verwachting aan dit album begonnen. Xela's meest recente Bocca Al Lupo vond ik een niet erg toegankelijk werk dat me als luisteraar op afstand hield. Bij het opgeven van een bestelling The Dead Sea ook aangeklikt omdat ik wel nieuwsgierig was en voor een kleine drie pond ik het echt niet kon laten liggen.

En wat blijkt: verdomd goed album. Wisselend van abstract naar intiem weet het me zonder problemen alle twaalf tracks te boeien. Nu al een dikke 4*, maat het heeft potentie om meer te verzamelen.

Die nieuwe is ook een wat zwaarder pak dan deze idd. En ik heb zo het vermoeden John een beetje kennende dat dit zijn laatste nog enigzins toegankelijke album was voor een vrij lange periode.

Allesbehalve een luchtig album, een duistere sfeer zonder een overdaad aan geluiden. Uitkijken over een zee die zwart ziet en waarin drenkelingen ronddobberen die aan hun laatste minuten levend en wel bezig zijn en er tegelijk ook een melancholische toets aan te geven. Uiteraard is mijn beeld ook bepaald door de hoes en de titels van de nummers. Het album dient zich aan bij de eerste beluistering als een stuk wrakhout om stilletjesaan toch meer en meer houvast te geven. Boeiende klanken die gewoon een eigen verhaal vormen, een auditieve film noir...