Rachael Sage - Choreographic (2016)

Vooropgesteld is dit album ongelofelijk braaf. Soms spat het glazuur van mijn tanden af, maar er is ook een andere kant. Wat ik merk, is dat de plaat sowieso goed valt bij de vrouw des huises, dit is ook meer een vrouwen- dan een mannenplaat, denk ik, maar er is meer. Choreographic doet het goed als plaat op de achtergrond, maar is sterker dan dat. De plaat is in staat om de sfeer in kamer subtiel te veranderen met de veranderingen in de muziek. Alles behalve een plaat die ineens is afgelopen nadat hij is opgezet. Dat is met heel veel platen anders.

Als ik in de stemming ben, is de plaat in staat om mij mee te voeren op de klanken. Ik hoef maar te gaan liggen, mijn ogen dicht te doen en ben "op reis". Daar heb ik niet vaak de gelegenheid voor, zoveel te doen, maar het is wel zo.

Het verhaal op de achtergrond, over ballet en muziek daar voor, dat geloof ik wel. Ik weet niets van ballet en kom niet verder dan de opening van een grote conferentie in Litouwen met een ballet op de muziek van Depeche Mode. Dus wat Rachael Sage hier mee wil beogen, weet ik niet.

Blijft staan dat dit goed in elkaar zit. Zoals gezegd heel braaf, maar op de meeste moment is dat verre van storend. Degelijk, muzikaal, goede stem, maar echt een fan zal ik niet worden.

Het hele verhaal staat hier op WoNo Magazine.