Monifah - Mo'hogany (1998)

Het nummer Touch It blijft verslavend lekker door die heerlijke beat. Zo vind ik R&B een erg fijn genre. Na dit hitje eigenlijk niks meer van haar vernomen.

Als geheel niet zo'n goed album, Marcel?

"Do ya really wanna touch it? Do ya really wanna fuck with me tonight?” One helluva bad momma, die Monifah. Hoewel ze tegenwoordig valt in de categorie “vergeten artiesten”, leverde ze met Mo’hogany zeker een aardig album af, met de “vieze” floorfiller Touch it als hoogtepunt. Het album tapt niet eens zozeer uit het R&B-vaatje, hoewel het uiteraard ook een dosis R&B bevat, het album is voornamelijk een blend van neo-soul en hip-hop. Hoewel de nummers best een lange speelduur hebben, heeft het album genoeg te bieden. Spannender, op tekstueel gebied, dan de grote hit wordt het niet meer. Dat terwijl ze je wat anders wil doen laten geloven, zie het openingsnummer Monifah’s anthem / Bad girl (met een knipoog naar de gelijknamige hit van Donna Summer, die er overigens twee keer opstaat!).

Niet dat dat wat uitmaakt, want ondanks dat alle teksten nogal flauwtjes zijn in vergelijking met Touch it, weet ze je te boeien. Zo is er bijvoorbeeld het naar rock neigende Why, en de hip-hop nummers What’s the deal en What’cha gonna do die ook beiden de moeite waard zijn. Op het laatstgenoemde nummer hoor je overigens een rappende Monifah. De andere nummers zijn wel meer van het slowjam soort, en daarvan is Suga suga het mooist, vanwege de relaxte sfeer. Het meest opvallende nummer is echter de afsluiter, I’m loving you, die je even haar vuige imago doet vergeten. Het is namelijk een (modern) gospel-getint nummer. De tekst mag dan wel niet echt religieus zijn, de instrumentatie en het koor zijn één en al gospel. Daarnaast is dit nummer waarschijnlijk het meest memorabel omdat haar stem hier volledig tot zijn recht komt. Iets wat bij de andere nummers lang niet altijd 't geval is. Verassend einde!

Vooral in zijn soort helemaal geen slecht album.