Cymbals Eat Guitars - Pretty Years (2016)
mijn stem
17 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Sinderlyn
-
Finally (4:01)
-
Have a Heart (3:02)
-
Wish (4:04)
-
Close (4:16)
-
Dancing Days (5:02)
-
4th of July, Philadelphia (Sandy) (3:29)
-
Beam (2:14)
-
Mallwalking (4:38)
-
Well (4:15)
-
Shrine (6:41)
0
geplaatst: 8 september 2016, 16:48 uur
Zojuist is het mogelijk geworden om via NPR first listen hier naar te luisteren
0
geplaatst: 9 september 2016, 11:43 uur
Well en Shrine zijn wel geweldige nummers. De rest komt soms wat mak over, maar die laatste twee maken veel goed.
1
geplaatst: 27 september 2016, 11:51 uur
Geweldige maar onderschatte band waarin leadzanger Joseph Ferocious afrekent met zijn demonen.
Net zoals in LOSE uit 2014 zijn de teksten weer geweldig, maar nog droefgeestiger.
Mama take me mallwalking, you know that I'm an empty kid
You buy me stuff to try and fill me up, but I think I am bottomless
Bodemloosheid wat zich vertaalt in drugsproblemen als vlucht voor de leegte.
Voorlopige hoogtepunten: Dancing Days, Have a Heart en Mallwalking.
Net zoals in LOSE uit 2014 zijn de teksten weer geweldig, maar nog droefgeestiger.
Mama take me mallwalking, you know that I'm an empty kid
You buy me stuff to try and fill me up, but I think I am bottomless
Bodemloosheid wat zich vertaalt in drugsproblemen als vlucht voor de leegte.
Voorlopige hoogtepunten: Dancing Days, Have a Heart en Mallwalking.
1
geplaatst: 27 september 2016, 22:48 uur
Wat een overweldigende eerste indruk maakt deze plaat.
Een warm en vol geluid op dit Pretty Years. De teksten zijn inderdaad wat depressief hier en daar, maar de muziek ademt en is van grote kwaliteit.
Walk through this world of memories
'Cause I've got nothing left to do
Except shiver in the sunshine
And long for missing time
When my brain wasn't so fried
Didn't need to stay high
To make moments out of nothing
Nothing
'Cause I've got nothing left to do
Except shiver in the sunshine
And long for missing time
When my brain wasn't so fried
Didn't need to stay high
To make moments out of nothing
Nothing
Een warm en vol geluid op dit Pretty Years. De teksten zijn inderdaad wat depressief hier en daar, maar de muziek ademt en is van grote kwaliteit.
0
geplaatst: 3 oktober 2016, 12:40 uur
Inmiddels opgehoogd naar 4,5 sterren.
John Congleton(Franz Ferdinand, The War on Drugs, Swans, Modest Mouse, etc.) is verantwoordelijk voor de productie van dit Pretty Years, en dat hoor je. Recensenten noemen Bruce Springsteen, The Clash en The War on Drugs als belangrijkste invloeden voor dit album, maar ik hoor eigenlijk een heel eigen geluid. Met een opener als Finally kun je al niet meer stuk. Een briljant stukje bombast. Daarna neemt Joseph D'Agostino je mee naar een wereld vol drugs, ongelukken en de snelheid van het bestaan. Mijn persoonlijke favorieten: Finally, Have a Heart, Close, Mallwalking en Shrine.
John Congleton(Franz Ferdinand, The War on Drugs, Swans, Modest Mouse, etc.) is verantwoordelijk voor de productie van dit Pretty Years, en dat hoor je. Recensenten noemen Bruce Springsteen, The Clash en The War on Drugs als belangrijkste invloeden voor dit album, maar ik hoor eigenlijk een heel eigen geluid. Met een opener als Finally kun je al niet meer stuk. Een briljant stukje bombast. Daarna neemt Joseph D'Agostino je mee naar een wereld vol drugs, ongelukken en de snelheid van het bestaan. Mijn persoonlijke favorieten: Finally, Have a Heart, Close, Mallwalking en Shrine.
0
geplaatst: 15 december 2016, 20:41 uur
Verdorie, dit is toch een sterke plaat gebleken. Die heerlijke shoegaze-achtige sfeer, bedwelmende rock als het ware. LOSE bleef lang mijn favoriet van CEG, maar Pretty Years zal die positie wel overnemen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.