MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Cymbals Eat Guitars - Pretty Years (2016)

mijn stem
3,59 (17)
17 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Sinderlyn

  1. Finally (4:01)
  2. Have a Heart (3:02)
  3. Wish (4:04)
  4. Close (4:16)
  5. Dancing Days (5:02)
  6. 4th of July, Philadelphia (Sandy) (3:29)
  7. Beam (2:14)
  8. Mallwalking (4:38)
  9. Well (4:15)
  10. Shrine (6:41)
totale tijdsduur: 41:42
zoeken in:
avatar van E-Clect-Eddy
3,5
Zojuist is het mogelijk geworden om via NPR first listen hier naar te luisteren

avatar van SébastienY
4,0
Well en Shrine zijn wel geweldige nummers. De rest komt soms wat mak over, maar die laatste twee maken veel goed.

avatar van nico1616
3,5
Geweldige maar onderschatte band waarin leadzanger Joseph Ferocious afrekent met zijn demonen.
Net zoals in LOSE uit 2014 zijn de teksten weer geweldig, maar nog droefgeestiger.

Mama take me mallwalking, you know that I'm an empty kid
You buy me stuff to try and fill me up, but I think I am bottomless

Bodemloosheid wat zich vertaalt in drugsproblemen als vlucht voor de leegte.

Voorlopige hoogtepunten: Dancing Days, Have a Heart en Mallwalking.

avatar van Mark17
4,0
Wat een overweldigende eerste indruk maakt deze plaat.

Walk through this world of memories
'Cause I've got nothing left to do

Except shiver in the sunshine
And long for missing time
When my brain wasn't so fried
Didn't need to stay high
To make moments out of nothing
Nothing


Een warm en vol geluid op dit Pretty Years. De teksten zijn inderdaad wat depressief hier en daar, maar de muziek ademt en is van grote kwaliteit.

avatar van Mark17
4,0
Inmiddels opgehoogd naar 4,5 sterren.

John Congleton(Franz Ferdinand, The War on Drugs, Swans, Modest Mouse, etc.) is verantwoordelijk voor de productie van dit Pretty Years, en dat hoor je. Recensenten noemen Bruce Springsteen, The Clash en The War on Drugs als belangrijkste invloeden voor dit album, maar ik hoor eigenlijk een heel eigen geluid. Met een opener als Finally kun je al niet meer stuk. Een briljant stukje bombast. Daarna neemt Joseph D'Agostino je mee naar een wereld vol drugs, ongelukken en de snelheid van het bestaan. Mijn persoonlijke favorieten: Finally, Have a Heart, Close, Mallwalking en Shrine.

avatar van SébastienY
4,0
Verdorie, dit is toch een sterke plaat gebleken. Die heerlijke shoegaze-achtige sfeer, bedwelmende rock als het ware. LOSE bleef lang mijn favoriet van CEG, maar Pretty Years zal die positie wel overnemen.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 21:41 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 21:41 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.