The Coral - The Coral (2002)

Subliem album waarin de halve popmuziekgeschiedenis langs lijkt te komen. En dat door een stel tieners!

Wat een geweldig vrolijke plaat! Het knalt er meteen al goed uit met Spanish Main. Waarna ernog toppers als I Remember Whem, Dreaming Of You, Goodbye en Wildfire op staan krijgt de plaat van mij een dikke 9.

Valt mij tegen dat er zo weinig berichten staan bij dit toppertje

Dreaming of You beginnend met het Grease-basloopje, Goodbye dat rechtstreeks van de rivier de Mersey aangewaaid lijkt te komen, het mooie I Remember When - ik weet niet waar die op lijkt. De nummers zijn herkenbaar maar tegelijk ook best wel uniek en dat is de kunst, toch? Wel vind ik de algemene toon een beetje ernstig, kort, koud en strak, gewoon niet erg warm, vrij en losjes. Unieke sound, knap album, maar niet echt mijn favoriet. 3,5*

Natuurlijk is Spanish Main een leuke opener, I Remember When een goeie song en is het onmogelijk stil zitten bij Dreaming of You (een nummer dat zomaar in mijn top 100 aller tijden zou kunnen gaan zitten), maar echt boeien wil deze plaat me niet. Niet mijn straatje, zullen we maar zeggen.

2 sterren.

Ondanks dat deze band rijkelijk citeerde viel ze wel degelijk op en was het moeilijk om ze in een hokje te plaatsen. Nu is al dat plaatsen in hokjes sowieso wel eens vermoeiend, maar in dit geval zie ik het als uitermate positief dat dat dus erg lastig was. En dat terwijl je telkens wel van alles hoort wat al bekend is.
Heel knap !

Persoonlijk vind ik de opvolger nog wat beter. Daar komen ze wat relaxter over naar mijn idee. Hier heb ik soms het gevoel dat er "gescoord moet worden". Ik kan me dan ook wel vinden in de beschrijving van JonnieBrasco. Dat lossere en warmere hoor ik op de opvolger veel meer.

Of het warm of koud is, vind ik een subjectief gegeven, en gelukkig is deze ruimte bedoeld om daar uiting aan te geven, ik vind dit debuut van the coral zeer warm. Uniek, dit een genre op zich en hell yeah I like it!

Heerlijk spontaan album. Klinkt alsof het na het opnemen vrijwel direct naar de winkels is gegaan zonder allemaal gepruts en overgeproduceer achteraf. Sterke tracks, waarbij Dreaming of You er wel echt bovenuit steekt.

Grease basloopje? Je fantasie is wel erg groot

Dankje! Maar ik bedoelde hier dat het basloopje in Dreaming of You een regelrechte rip-off is van de bas in You're the One That I Want van Grease.

Ouwe zuurpruim! Snel een sterretje erbij voor het sublieme Wildfire...

Het gerucht gaat trouwens dat Dreaming of You geschreven is door Pete Doherty, en dat hij het nummer in een lokale pub aan dit bandje heeft verkocht. Zou op zich wel grappig zijn, maargoed, wie verkoopt er nou zo'n geniaal nummer?

Nu ja, als er *iemand* op deze aardkloot rondloopt die het ene moment geniale liedjes schrijft en het volgende moment ultiem stomme dingen doet...

Haha, point taken.

Van barslecht en nietszeggend tot reteswingende popsongs, mijn eerste ontdekking met dit bandje is hoewel weifelend toch een rake. Misschien kan ik het beter vragen ipv opzoeken, wordt het hierna beter of kan ik het beter bij dit eerste album laten?

Ik ken verder alleen Roots & Echoes, die ik beter vind dan deze.

Hele leuke tienerpopplaat, muzikaal sterk en veel sterke melodiëen, toch, Voor mij vast wel.

Dit album heeft van de drie Coral albums die ik heb de beste riffs en de meest pakkende sound. Hij is minder warm en minder geproduceerd dan het latere werk, maar het mooie is dat je nu gewoon precies de instrumenten hoort van de instrumentalisten en niets meer. Alsof ze zo live je slaapkamer plat spelen
Ik zal dan wel een tiener zijn

Wie "Dreaming of You" een fantastisch nummer vindt bevindt zich in mijn gezelschap, want ik vind dat de prettigste melodie dat ik in tijden heb gehoord.
Het hele album vind ik erg goed : enigszins lonkend naar de jaren '60, maar toch weer nieuw en eigenzinnig, melodieus en licht experimenteel.

Na het horen van het zeer aanstekelijke 'dreaming of you', besloot ik (enige tijd later) het volledige album eens uit te testen. Helaas doet de rest van de nummers me veel minder, maar langs de andere kant vind ik ze niet echt zwak. Voorlopig 3* en we zullen wel zien in de toekomst of de plaat me meer zal bevallen.

Deze band is destijds compleet langs mij heen gegaan. Ik heb ze pas onlangs met Butterfly House ontdekt, die mij zo goed beviel dat ik me verder wilde verdiepen in deze band.

Ondanks dat dit debuut het hoogste gemiddelde heeft vind ik Butterfly House eigenlijk véél sterker dan deze. In de eerste plaats doordat die laatste vocaal veel sterker is. Net even wat meer nadruk op de harmoniezang, want de leadzanger zelf vind ik op zich niet zo bijzonder.

Daarnaast zit ik hier vaak binnen een nummer met het gevoel dat het op het ene moment wel leuk is en het andere moment nogal dertien in een dozijn is. Ik hoor soms ook dat typische drukke indie-rock geschreeuw en gerag...

Ik hoop dat het je niet heeft weerhouden om de andere albums van deze band eens te gaan beluisteren.

Vooralsnog eerlijk gezegd wel...

Blijft toch een geweldige onstuimige plaat waarvan het ene liedje nog aanstekelijker is dan het andere. Een van de leukste Britse debuutalbums uit deze jaren.

Een vergaarbak vol van muzikale melodieën en ideeën. Dat is toch wel een beetje mijn gevoel bij dit album. Wel in positieve zin dan. Er komt van alles voorbij, veel daarvan is behoorlijk aanstekelijk en vrolijk makend. Een zomers plaatje, voor overdag. Er wordt gegrepen naar veel verschillende muziekstijlen uit verschillende decennia. Het is een blend van ska, psychedelica, folk, motown, Merseybeat en nog een zooi stijlen. En dat uitgevoerd door jonge gasten. Niks nieuws, wel opvallend. Fijn debuut!

Een van de leukste debuten ooit: geweldige enthousiaste liedjes, superkoortjes, dag kan niet meer stuk.