iLe - iLevitable (2016)

Ileana Cabra Joglar (iLe) mocht al samen met haar broers op het podium staan bij Calle 13, maar daar lijkt dit album totaal niet op. Het gaat eerder terug naar de Latin/Cariben klassiekers van Puerto Rico en Cuba van voor 1960, dus meer Bolero / Ballad stijl met violen erbij.

iLe heeft zeker geen slechte stem maar leent zich niet helemaal voor een te rustig genre. Er ontbreekt een stukje warmte in haar stem, die meer geschikt lijkt voor Rock of Pop dan voor Ballad / Jazz. Gelukkig weet ze het een en ander te combineren zodat ze niet geheel op één genre leunt.

Wel fijn dat akoestische instrument zoals Harp en Spaanse gitaar een centrale plek krijgen in diverse nummers zo ook de saxofoon, trompet en percussie bijvoorbeeld in het tropische Rescatarme (red mezelf).

Jammer dat haar stem soms klinkt als of die een laag is die bovenop de muziek ligt, als je heel sterke teksten hebt dan is het nog acceptabel maar hier is het toch meer poppy woorden waarvan er zo velen zijn. Aan de productie had dus nog wel wat gesleuteld kunnen worden. Verder wel een leuke plaat, maar een band als Paté de Fuá uit Mexico, die ook in dit genre speelt, is kwalitatief veel beter zowel wat betreft stemmen, teksten en arrangementen. Misschien zou zij zich beter bij hen kunnen aansluiten.

Nu ik het album 3x gehoord heb, zie ik in dat ik eigenlijk wel iets te negatief was over de stem van iLe. Bovendien is de muziek prima in orde.

Beloont met een Grammy voor "Best Latin Rock, Urban or Alternative Album"