Jonzun Crew - Lost in Space (1983)

Dit is een plaat waar electro en funk samengebracht worden in één genre. Een soort electro vocoder-rap. Dat ben ik nog niet veel tegengekomen van een kaliber als dit. Daarbij heeft dit nog eens een erg spacy karakter.
De effecten en geluiden die in de nummers verweven zijn, zorgen ervoor dat de plaat interessant blijft.
Bijzonder dansbare oldskool electrofunk!

Dit hoort voor mijn oren ook duidelijk bij het beste dat er is. Voor nummers als Newcleus - jam on revenge of Dynamix II - just give the dj a break, doet het bijvoorbeeld niet onder. The Jonzun Crew lijkt wel een soort voorloper van Daft Punk, maar is voor mij een stuk aangenamer. Er zit een hoop muzikaliteit in. Neem de synth orchestratie, de funk-elementen, de prachtige vocoders of de compositie van de breakdowns in nummers als Space is the Place en Electro Boogie Encounter. De nummers hebben schommelende ambachtelijke disco beats en zijn heel ontspannen. De mooiste ideeën liggen wel aan het begin van het album. Niettemin vrij legendarisch spul.

Het deed mij op het eerste gehoor ook wel wat denken aan de oude dingen van het DFA-label. Erg toffe muziek, moet er binnenkort maar 's wat beter voor gaan zitten.

Heeft zeker wat van DFA weg ja, allebei lekker rauw en muzikaal.

Ik heb even terug de cd gevonden en besteld, ter vervanging van mijn vinyl versie.

Dit is inderdaad electro van de bovenste plank, blijft een fenomenale plaat gewoon die mij nooit gaat vervelen.

Maurice Starr die hier onderdeel van uitmaakte is ook de man die ons New edition en later New kids on the block bracht trouwens.

Ongelooflijk harde plaat. Wat een debuutkunst is dit. 4,5*