Jonah Tolchin - Thousand Mile Night (2016)

Dit net verschenen nieuwe album van Jonah Tolchin klinkt een fractie minder rootsy, zo op het eerste gehoor, en wat meer als een singer songwriter-album. De musici die hem begeleiden vind ik weer geweldig, al weet ik niet of het dezelfden zijn als op Clover Lane. Heb het album nog niet in bezit, de platenhandelaar had hem nog niet. Maar beluistering op Spotify heeft in ieder geval al wel tot gevolg dat ik hier achteraan ga, dit is zo te horen een erg fijn album. Wordt vervolgd.

Zo heel geruisloos is daar ineens Jonah Tolchin weer met een nieuw album. Hij debuteerde in 2012 zeer veelbelovend en zette die lijn met een meer naar blues neigend album prima door. Alle reden om nu voor een echte doorbraak te zorgen. Helaas weet hij die goede lijn niet door te trekken wat mij betreft. Het begint nog aardig, maar de wel heel erg op Dylan's One More Night lijkende I wonder is direct het laatste nummer dat er mee door kan. Vanaf dan valt de enorme richtingloosheid van het album op. Ik kan er geen chocola van maken. Een echt aansprekend nummer komt er niet meer en de laatste 2 bluesjes hadden ook wel een wat geïnspireerdere uitvoering verdiend. Tolchin kan veel beter, dat heeft hij al laten zien. Hij moet echter kiezen voor de blues of folk, of singer-songwriter en niet iets er tussen in.

Dit album stelt mij geenszins teleur. Het is misschien wat minder eenduidig dan Clover Lane, maar ik vind alle songs goed, en de variatie in stijlen bevalt mij wel. De overeenkomst tussen Dylans One More Night en I Wonder op dit album hoor ik niet, Hendrik68. Ik heb Jonah Tolchin één keer live gezien, en ik moet zeggen dat hij toen meer indruk maakte dan op de plaat. Bij de napraat bij de merch table bleek hij ook nog een heel aardige vent te zijn. Jammer dat TakeRoot hem niet heeft geboekt...