Dave McGraw & Mandy Fer - Off-Grid Lo-Fi (2016)
mijn stem
6 stemmen
Verenigde Staten
Folk
Uitgebracht in eigen beheer
-
Mantra (3:51)
-
Magnolia Trees (3:54)
-
Need a Mountain (3:38)
-
Shake (2:55)
-
Deliver My Peace (3:10)
-
Change My Ways (5:07)
-
Way Out Here (3:50)
-
Trainwreck (4:11)
-
Keeps You Breathing (3:16)
-
Eggs for Honey (2:35)
-
Creatures We Are (4:06)
-
Stuck (2:53)
0
geplaatst: 12 juni 2016, 14:42 uur
Weer een fraai album van dit sympathieke duo. Op de hoes: "Recorded entirely with solar and wind power on a nearly uninhabited, off-grid island in northwest Washinghton in the winter of 2016. Real takes. Homemade."
We horen alleen Dave en Mandy, soms verstild, soms best ruig als Mandy los gaat op haar elektrische gitaar. Herkenbaar maar toch een beetje anders.
Voor wie niet wil wachten tot 24 juni: het album is al gewoon te koop bij Lucky Dice.
We horen alleen Dave en Mandy, soms verstild, soms best ruig als Mandy los gaat op haar elektrische gitaar. Herkenbaar maar toch een beetje anders.
Voor wie niet wil wachten tot 24 juni: het album is al gewoon te koop bij Lucky Dice.
0
geplaatst: 13 augustus 2016, 10:10 uur
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Dave McGraw & Mandy Fer - Off-Grid Lo-Fi - dekrentenuitdepop.blogspot.nl
Maritime van Dave McGraw en Mandy Fer werd vorig jaar overladen met zeer positieve recensies.
De tweede plaat van het Amerikaanse duo (in 2012 verscheen hun debuut Seed Of A Pine) wist uiteindelijk zelfs de nodige jaarlijstjes te halen, maar om onduidelijke redenen ben ik nooit toegekomen aan Maritime.
Het onlangs verschenen Off-Grid Lo-Fi is dan ook mijn eerste kennismaking met de muziek van het duo en het is een kennismaking die naar veel meer smaakt.
Off-Grid Lo-Fi werd, net als zijn voorganger, opgenomen in een blokhut ver van de bewoonde wereld (niet dezelfde blokhut overigens). Dave McGraw en Mandy Fer hadden hier de beschikking over bescheiden middelen, maar ik moet zeggen dat Off-Grid Lo-Fi fantastisch klinkt. Het lijkt af en toe wel of de twee tussen de schuifdeuren in de woonkamer staan te spelen, wat van de beluistering van de plaat een bijzondere ervaring maakt.
De muziek van het duo is vaak uiterst ingetogen, maar kan af en toe ook wel uit de bocht vliegen. Dave McGraw speelt akoestische gitaar en zorgt incidenteel voor percussie, terwijl Mandy Fer naast de akoestische gitaar ook de elektrische variant en de banjo bespeelt. De instrumentatie is over het algemeen ingetogen, maar dat weerhoudt de twee er niet van om indruk te maken met geweldig snarenwerk.
Bij dit snarenwerk komen de vocalen van Dave McGraw en met name Mandy Fer. Laatstgenoemde beschikt over een warme en heldere stem die gemaakt lijkt voor Americana en die de songs op Off-Grid Lo-Fi stuk voor stuk naar een hoger plan tilt. Ook met de stem van Dave McGraw is overigens helemaal niets mis, maar ik hou nu eenmaal meer van vrouwenstemmen.
De meeste songs op de plaat bevatten vooral invloeden uit de folk, maar wanneer Mandy Fer naar de elektrische gitaar grijpt en opeens stevig uithaalt, past de muziek van het Amerikaanse man-vrouw duo niet meer uitsluitend in dit hokje.
In de sobere en zich langzaam voortslepende songs doet Off-Grid Lo-Fi soms wel wat denken aan de muziek van Gillian Welch en Dave Rawlings, maar over het algemeen genomen is de muziek van Dave McGraw en Mandy Fer flink wat uitbundiger en draagt deze muziek wat meer plezier uit.
Ik mag de vorige twee platen van het duo in eerste instantie gemist hebben, maar Off-Grid Lo-Fi heb ik onmiddellijk omarmd en heeft inmiddels gezelschap gekregen van de twee al even goede voorgangers. Live schijnt het tweetal ook diepe indruk te maken, maar voorlopig doe ik het even met deze goudeerlijke en bijzonder overtuigende plaat. Erwin Zijleman
De krenten uit de pop: Dave McGraw & Mandy Fer - Off-Grid Lo-Fi - dekrentenuitdepop.blogspot.nl
Maritime van Dave McGraw en Mandy Fer werd vorig jaar overladen met zeer positieve recensies.
De tweede plaat van het Amerikaanse duo (in 2012 verscheen hun debuut Seed Of A Pine) wist uiteindelijk zelfs de nodige jaarlijstjes te halen, maar om onduidelijke redenen ben ik nooit toegekomen aan Maritime.
Het onlangs verschenen Off-Grid Lo-Fi is dan ook mijn eerste kennismaking met de muziek van het duo en het is een kennismaking die naar veel meer smaakt.
Off-Grid Lo-Fi werd, net als zijn voorganger, opgenomen in een blokhut ver van de bewoonde wereld (niet dezelfde blokhut overigens). Dave McGraw en Mandy Fer hadden hier de beschikking over bescheiden middelen, maar ik moet zeggen dat Off-Grid Lo-Fi fantastisch klinkt. Het lijkt af en toe wel of de twee tussen de schuifdeuren in de woonkamer staan te spelen, wat van de beluistering van de plaat een bijzondere ervaring maakt.
De muziek van het duo is vaak uiterst ingetogen, maar kan af en toe ook wel uit de bocht vliegen. Dave McGraw speelt akoestische gitaar en zorgt incidenteel voor percussie, terwijl Mandy Fer naast de akoestische gitaar ook de elektrische variant en de banjo bespeelt. De instrumentatie is over het algemeen ingetogen, maar dat weerhoudt de twee er niet van om indruk te maken met geweldig snarenwerk.
Bij dit snarenwerk komen de vocalen van Dave McGraw en met name Mandy Fer. Laatstgenoemde beschikt over een warme en heldere stem die gemaakt lijkt voor Americana en die de songs op Off-Grid Lo-Fi stuk voor stuk naar een hoger plan tilt. Ook met de stem van Dave McGraw is overigens helemaal niets mis, maar ik hou nu eenmaal meer van vrouwenstemmen.
De meeste songs op de plaat bevatten vooral invloeden uit de folk, maar wanneer Mandy Fer naar de elektrische gitaar grijpt en opeens stevig uithaalt, past de muziek van het Amerikaanse man-vrouw duo niet meer uitsluitend in dit hokje.
In de sobere en zich langzaam voortslepende songs doet Off-Grid Lo-Fi soms wel wat denken aan de muziek van Gillian Welch en Dave Rawlings, maar over het algemeen genomen is de muziek van Dave McGraw en Mandy Fer flink wat uitbundiger en draagt deze muziek wat meer plezier uit.
Ik mag de vorige twee platen van het duo in eerste instantie gemist hebben, maar Off-Grid Lo-Fi heb ik onmiddellijk omarmd en heeft inmiddels gezelschap gekregen van de twee al even goede voorgangers. Live schijnt het tweetal ook diepe indruk te maken, maar voorlopig doe ik het even met deze goudeerlijke en bijzonder overtuigende plaat. Erwin Zijleman
1
geplaatst: 7 februari 2025, 01:54 uur
een tegenvaller na hun prachtige tweede album "Maritime", waarvoor Dave McGraw de meeste liedjes schreef. op dit album staan 9 door Mandy Fer geschreven nummers en slechts 3 van Dave McGraw, naar mijn mening de betere songwriter van dit duo. 2 daarvan zijn dan ook meteen de prijsnummers, de opener "Mantra" en "Creatures We Are", beide liedjes die prettig in het gehoor liggen.
een flinke koerswijziging t.o.v. "Maritime" met veel ruimte voor de "distorted" elektrische gitaar partijen van Mandy Fer. waar anderen dit wellicht als een progressie van hun muziek beschouwen ervaar ik dit eerder als storend. in combinatie met het feit dat de meeste van haar liedjes het aan goede melodielijnen ontbreekt, met als uitzondering de afsluiter "Stuck", leidt dit helaas tot een teleurstellend album.
waar op "Maritime" de folky sound ingetogen en klein werd gehouden, vliegt de muziek op dit album regelmatig uit de bocht. persoonlijk hoor ik op dit album weinig associaties met de muziek van Gillian Welch en David Rawlings en blijft de kwaliteit en uitvoering van de songs op dit album ver achter bij die van dat illustere duo.
Mandy Fer: vocals, electric & acoustic guitars, piano, banjo, cello
Dave McGraw: vocals, acoustic guitars, percussion
een flinke koerswijziging t.o.v. "Maritime" met veel ruimte voor de "distorted" elektrische gitaar partijen van Mandy Fer. waar anderen dit wellicht als een progressie van hun muziek beschouwen ervaar ik dit eerder als storend. in combinatie met het feit dat de meeste van haar liedjes het aan goede melodielijnen ontbreekt, met als uitzondering de afsluiter "Stuck", leidt dit helaas tot een teleurstellend album.
waar op "Maritime" de folky sound ingetogen en klein werd gehouden, vliegt de muziek op dit album regelmatig uit de bocht. persoonlijk hoor ik op dit album weinig associaties met de muziek van Gillian Welch en David Rawlings en blijft de kwaliteit en uitvoering van de songs op dit album ver achter bij die van dat illustere duo.
Mandy Fer: vocals, electric & acoustic guitars, piano, banjo, cello
Dave McGraw: vocals, acoustic guitars, percussion
* denotes required fields.
* denotes required fields.