Theatre of Tragedy - Aegis (1998)

Sfeervolle, gothic-achtige plaat met o.a. Liv' Kristine op zang. mooie uitgesponnen nummers. Behoorlijke luisterplaat, met een donkere atmosfeer.

Goeie plaat. Met "Cassandra" opent Aegis heel sterk en het hooge niveau blijft aanhouden tot het einde.

Puur genieten geblazen bij alle nummers eigenlijk, Cassandra, Aoede, maakt niet uit welk nummer je kiest, alles is van een hoog niveau.

Dit is gothic metal van de bovenste plank. Da's dus de plank waar ook Paradise Lost opligt en de plank net boven Lacuna Coil en vijfenzestig planken boven Within Temptation.

Lorelei
De riff in Poppaea
7 fantastische nummers en 1 "mindere God" in de vorm van afsluiter Bacchante.

Erg sfeervolle doom/goth. Niet echt te vergelijken met Within Temptation als je het mij vraagt...

Mooie zang van Kristine afgewisseld met een duistere mannenstem/grunt maakt het verschil. Niet echt hard of technisch, maar gewoon atmosferisch. IJzersterk in zijn soort en hier ben ik nog niet klaar mee. Ook de bonustracks zijn de moeite waard.

Mooie plaat uit Noorwegen. De muziek ontvouwt zich als een warme deken. De heren en dame verstaan hum vak. op sommige plaatsen gaat de muziek op een positieve wijze door merg en been, al is vreemd omdat zo noemen, edoch ik wet het niet anders te verwoorden Het album zit qua productie prime in elkaar. Voor mijn gevoel zijn de muzikanten in mijn woonkamer aanwezig. Het klinkt dus als een klok. Het enige nadeel wat ik hoor is dat het album te kort is.