Tristania - Beyond the Veil (1999)

Geen bericht bij deze cd ???

Ongenadig goed, alles wat je maar kunt wensen bij een metal/goth plaat, alles klopt. Luide gitaren, meesterlijke grunts, de hemelse sirene Vibeke, de prachtige violen en alles lekker gevarieerd van hard naar zacht, andersom en weer terug.........en onvoorspelbaar.

Als dit je bevalt kun je blind de eerste Sirenia cd At sixens & sevens kopen, waarin Morten Veland de lijn voortzet.

Heerlijk album was meteen mijn eerste oordeel. Ik kocht deze cd samen met Illumination en je hoort duidelijk verschillen, bij Illumination vind ik het jammer dat de grunt flink minder is geworden en hier komt het wat teveel voor en Vibeke krijgt op deze plaat minder haar rechten. Maar deze cd verdiend eerlijk een 4,5!

Ik heb het album laatst geleend en één keer geluisterd. Vooral de nummers die ik al kende (Beyond the Veil & A Sequel of Decay) vond ik erg goed, de andere nummers moest ik nog aan wennen. De cd zit een beetje op het randje wat betreft harde muziek voor mij; ben normaal niet zo van de grunts, maar ik vind ze hier wel goed uitgevoerd en de enorm melodieuze muziek maakt alles goed voor mij. Ik moet het album nog maar eens op computer of mp3 luisteren; ik geef voor nu 3,5 ster, maar misschien gaat dat nog omhoog...

Illumination was het album waarmee ik deze band leerde kennen en nu kreeg ik deze in huis. Hier wordt beduidend meer op gegrunt en daarmee klinkt het voor mij teveel als "de volgende Gothic band". Misschien dat het 1999 nog indruk maakte, maar inmiddels is het trucje wel door erg veel bands beter uitgevoerd. Illumination vind ik aanzienlijk beter.

Ik ben weer terug van weggeweest! Ik heb dit album een 5,0 gegeven! Nadat ik het weer grondig beluistert had. Tristania blijft een top band alleen jammer dat Vibeke weg is, die nieuwe zangeres vind ik niet goed voor Tristania.

Nog maar een keer beluisterd en de "beloofde" halve ster erbij gegeven... blijft erg goede muziek! Ben nog steeds niet echt van de grunts enzo, maar het hoort er eigenlijk gewoon bij en de muziek vind ik gewoon prachtig. Om de een of andere reden is het gewoon heel melodieus. En er zitten gewoon leuke vondsten in wat betreft geluid, zoals ergens midden in het titelnummer dat vreemde stukje enzo... goed album in ieder geval.

Het is niet dat ik mezelf zo geweldig vind dat ik alweer een reactie plaats, maar het is mijn mening die weer is veranderd over dit geweldige album. Tristinia is echt meesterlijk wat betreft mooie stukjes; ik zie de meeste nummers dan ook als een aaneenreiging van harde stukken met grunts & screams (sorry als ik een en ander verkeerd zeg want ik weet er niks van), tot zeer gevoelige stukken met violen & synths, en van koren met Vibeke Stene op de voorgrond tot de stukken met akoestische gitaar en "clean" mannelijk gezang. Daar tussendoor zitten dan weer andere melodische stukken en vondsten met bijzondere instrumenten en dergelijke. De nummers als geheel moet ik nog een beetje bij elkaar zien te krijgen, waarschijnlijk ken ik het daar toch nog niet genoeg voor, maar dat zal vanzelf wel komen. In ieder geval toont Tristania dat ze erg veel gevoel hebben voor klank en harmonie, gecombineerd met krachtige metal.

Dit is een van de cd's die ik destijds heel vaak draaide, samen met Nightwish (Wishmaster vooral) en Theatre Of Tragedy.
In 2002 nog op Graspop gezien, waar eigenlijk alleen het almachtige 'Aphelion' goed tot z'n recht kwam.
Later tijdens My Dying Bride kwam Vibeke nog voorbij lopen en kon ik een leuke foto van haar maken.

Inmiddels ligt er een flinke laag stof op deze cd, maar ik zal hem nu ongetwijfeld nog erg fijn vinden.

Dit is de enige CD die ik als kopie in mn kast heb staan. En met recht. Geweldige plaat, boeiend van begin tot eind!

Kopie? Meh...kopietjes staan bij mij niet in de kast, voor dit soort goeie non top40 muziek geef ik graag mijn geld uit.

Dat ik m als kopie in de kast heb staan komt voort uit t feit dat ik m nog nimmer ben tegen gekomen in n winkel. Binnenkort maar eens op internet kijken

Kijk, zo mag ik het horen.

Dat een meer commerciele inslag niet per definitie slecht hoeft te zijn, is waar. Alleen bij Tristania gaat het helaas de verkeerde kant op.Duidelijk haastig gemaakt album,en niet zo pakkend als Widows.... en ook lang niet zo boeiend. 3,5

Commercieel? Dat is nou niet gelijk het eerste woord waar ik aan denk als ik naar dit album luister...

Ik haat Grunts. En dat vind ik jammer want daardoor krijgt dit soort muziek bij mij geen kans. Tegelijkertijd denk ik, wie heeft dat ooit in godsnaam bedacht? Wat is de meerwaarde daarvan? Want het tegenovergestelde is bij mij het geval.

Omdat dit soort bandjes achter de oude Gathering, Within Temptation en After Forever aanhobbelden. Dat was nu één keer de formule.

Degenen die dit soort muziek hebben bedacht hebben dat niet gedaan voor het soort luisteraar dat jij bent. Gelukkig maar.

Gelukkig maar

De eerste vier cd's van Tristania liggen al ongeveer even lang te verstoffen in mijn cd-collectie als dat ze oud zijn. Ook ik was in die tijd (we praten over de jaren rondom de millenniumwisseling) behoorlijk verslingerd aan die female fronted gothic metal-hype (alleen Lacuna Coil trok ik slecht: die grunter gruntte nog beroerder dan dat hij clean vocals kraste en het was allemaal wel erg voorspelbaar en gelikt gecomponeerd) en wagonladingen cd's met feeërieke zangeresjes met bronstige mannenbassen sleepte ik mijn collectie binnen. Van luisteren kwam het, mede door tijdgebrek, zelden. Ik geloofde vaak blind en doof de recensies wel. Zo verging het ook met Tristania. Vraag me niet naar drie songtitels, of zelfs maar naar een, want ik val gelijk door de mand. Heb je ook het muziekequivalent van tsundoku? Ik lijd er geheid aan.

Tot zo'n anderhalf jaar geleden het debuutalbum 'Widow's Weed' door Hammerheart op dubbel vinyl werd uitgebracht en ik een paar leeftijdsgenoten daar nogal hyperdepieper overenthousiast op zag reageren. Nou nou, was dat destijds dan zó goed? Ik luisteren en... ja ja, ik ben aangenaam verrast. Dit was (en is) toch wel bovengemiddeld fraai en ruim 25 jaar na dato klinkt het nog steeds niet gedateerd. Iets waar menig ander album van hun stijlgenoten wel last van heeft. Het klinkt ook stevig en rauw genoeg, niet dat het vervalt in, zeg maar, het (latere) edelkitchgelikte, kaalgeschuurde en opgeklopte Within Temptation-format.

Vorig jaar verscheen ook dit album op vinyl en hetzelfde geldt voor dit album. Prachtig gevarieerde composities met pakkende hooks, geloofwaardige grunts en fantastisch gezongen door Vibeke Stene. 'n Vergelijkbaar niveau als de eerste paar van Theatre Of Tragedy, welke ik ook pas dankzij de reissues op vinyl (door Cosmic Key) pas écht ben gaan luisteren en waarderen.
Beide albums inmiddels geüpgraded naar vinyl. Waar zulke onbeluisterde cd'tjes al niet toe kunnen leiden. Zal ik de cd's van vergelijkbare bands als Sirenia, Trail of Tears, Evereve, Flowing Tears en The Sins of Thy Beloved dan toch ook maar eens van het stof ontdoen?