John Parr - Running the Endless Mile (1986)

Engelsman die nogal erg Amerikaanse rockmuziek maakt.
In het AOR-genre zullen we maar zeggen.
En dan ook nog van die muziek met dat typische jaren-80 geluid.
Veel keyboards, veel synthetische drums, weliswaar een echte saxofoon, maar nog meer blazers die uit de toetsen komen.
Je moet er van houden, ikzelf kan dit soort geluid niet echt lang meer achter elkaar horen, maar 3 kwartier gaat dan nog wel af en toe.
De (goede) rockstem van de man is geknipt voor het genre, waarbij ik moet denken aan Richard Marx, Michael Bolton en meer van dat soort mannen.
Vanaf zijn eerste succes in Amerika (1984), opereert hij ook vanuit Amerika.

De songs dan. Die zijn hier en daar wat minder.
Ze zijn nl. lang niet allemaal blijven hangen, merkte ik na weer een paar luisterbeurten, terwijl ik dit album toch al erg lang heb.
Two Hearts is de themasong van de (geflopte) film American Anthem, Running The Endless Mile heeft volgens mij nog wel wat airplay gehad, Blame It On The Radio is een leuk nummer, The Story Still Remains The Same is een aardige ballad, het begin van Scratch lijkt nogal op Two Tribes van FGTH en is voor de rest nogal vervelend, en het aanstekelijke Don't Leave Your Mark On Me is het beste nummer van de plaat.

Ik zet maar even in op een kleine 3 sterren, en als je op zoek bent naar dat 'verschrikkelijke' jaren 80-geluid, moet je dit zeker proberen.

Bizar, totdat ik dit las was ik er gewoon vanuit gegaan dat hij Amerikaan was.
En.... Scratch, dat begin kun je gerust plagiaat noemen, man man niet normaal hoe dat lijkt op FGTH.

Verder gewoon afschuwelijke muziek, zoals verwacht.

Ja, daar mag gerust wat geld voor overgemaakt worden richting Trevor Horn, bizar idd