Frédérique Spigt - Beest (2002)

Frédérique Spigt lijkt mij gewoon een heerlijk wijf. Ze zat ooit naast me in mijn favo lunchtent in Rotterdam met o.a. Manuela Kemp en daar viel ze al op door haar ietwat nonchalante, relaxte houding.
En dat laatste straalt ze ook uit op dit album. Zelf vind ik het prettiger als Frédérique in het nederlands zingt: het komt daardoor nog meer uit haar hart en in eigen taal raakt het net even meer (daarbij ben ik niet altijd even gecharmeerd van haar engelse uitspraak, maar dat terzijde).
Het is jammer dat dit album zo verrekte weinig aandacht krijgt op musicmeter want het hoort zeker tot het betere nederlandstalige werk dat we kennen hier in Nederland.

Ik geloof je op je woord. Ik heb zojuist de nieuwe cd "Vreemd" 2x beluisterd en deze komt zeker ook aan de beurt.
Ik moet ook toegeven dat ik verder nog niets van haar bewust geluisterd heb. Hoewel ik twijfel of ik vroeger ooit een cd van haar beluisterd heb.
Maar naar dit album ga ik eens op zoek.

dat dit album zo weinig aandacht krijgt, trek ik me een beetje aan. Ik ben al een poosje fan van Spigt, maar ontdek nu dat ik amper stemmen heb uitgedeeld en al helemaal nog geen reacties heb gegeven.

Spigt is een van mijn favoriete Nederlandse artiesten. Ben meermaals bij haar concerten geweest en die zijn altijd klasse.

dit album is een van haar betere. ze is zowel hard als zacht, grof als fijnbesnaard, maar de teksten zijn altijd raak en poëtisch.