Sabaton - The Last Stand (2016)

Inmiddels zijn deze 2 te luisteren op youtube

SABATON - The Lost Battalion (OFFICIAL LYRIC VIDEO) - YouTube
SABATON - Blood of Bannockburn (OFFICIAL LYRIC VIDEO) - YouTube

Zo, ik was even verbaasd toen ik Sparta luisterde. Ik dacht, hey dit klinkt als Sabaton, maar toch anders! Als hiermee de toon wordt gezet, dan komen er vast nog wel meer (aangename) verassingen. Maar nee, natuurlijk niet! Oké Blood of Bannockburn is wel redelijk verfrissend, maar wellicht toch iets te vrolijk.

Ja, vanaf Carolus Rex begon het voor mij een herhaling van vorige albums te worden. Nieuwe nummers die aanvoelen als varianten op oudere nummers. Neem op dit nieuwe album eens Winged Ussars met een keyboard riedeltje dat wel heel erg overeenkomt met dat van The Art of War. Of The Lost Battalion dat ook haast een mash-up is.

Maar als groot Sabaton liefhebber kan ik zo'n 5 luister beurten toch wel weer heel erg genieten hoor. Geen daadwerkelijk zwakke tracks. Wel wat matige, maar met (voor mij) toppers zoals Winged Ussars, The Last Battle, Rorke's Drift, The Last Stand, Shiroyama en toch ook wel Sparta kan ik hier niets anders dan een dikke 4 sterren voor geven! Alleen de echte goede tracks komen pas na The Lost Battalion. Maar Sparta zou nog wel eens een hele leuke kunnen worden voor live omdat het publiek dan lekker mee kan doen!

De twee bonustracks zijn overigens ook wel oké. Camouflage en All Guns Blazing en die laatste lijkt net een Judas Priest song. Dat komt waarschijnlijk omdat het een cover is van Judas Priest.

Dan ben ik erg benieuwd naar Sparta. Heb Sabaton pas een paar maanden geleden "ontdekt" en ben ingestapt bij Heroes: Topalbum. Heb daarna The art of war en Carolus Rex tot me genomen. Beide ook erg goed. Alleen werd me ook duidelijk dat ze zo nu en dan in herhaling vallen?. Maakt verder ook niet uit, als het maar lekker klinkt. Hoop dat deze snel op de deurmat valt.

Erg kort album met allemaal nummers die ook nog eens erg kort zijn. Mijn eerste voltijds-kennismaking met Sabaton en het bevalt me wel. Simpel, zeer bombastisch, maar catchy. Niks origineels, maar goed, daarvoor moet je ook niet bij dit genre zijn. Vooral het titelnummer vind ik geweldig evenals 'Shiroyama'. Fijne plaat.

Ook voor mij de eerste echte kennismaking met een Sabaton album, ik heb ze wel een keer live gezien op Forta Rock en dat was erg leuk. Nu erg verrast door de catchy strijdliederen en staat het album al 2 dagen op repeat thuis en in de auto. Topper is The Last Stand, wat een geweldig nummer is dat.

Ik weet het nog goed. Het was maart 2006 en ik ging naar Dragonforce in de Melkweg Amsterdam. In het voorprogramma stond Sabaton op het podium. Het was toen gewoon een power metal bandje uit Zweden. De zanger droeg nog geen zonnebril en was standaard gekleed in het zwart. Ik vond het wel meteen al fijne muziek, maar geen idee wie het waren. Ik dacht eerst een stel Duitsers ofzo. In mijn herinnering was het geen snelle muziek, maar vrij traag met een lekker vol en solide geluid. En in 2008 stonden ze ineens op de mainstage tijdens Graspop. En ik dacht toen, waar ken ik dit toch van?! Uiteindelijk viel het kwartje en inmiddels kent de hele wereld Sabaton. Ze zijn echt enorm snel gegroeid in die 10 jaar. Net als Volbeat welke in 2008 op dezelfde dag als Sabaton moest spelen, maar uitviel. 2 bands die beide erg snel groot zijn geworden.

Vanaf 2008 ben ik het dus ook fanatiek gaan luisteren. Ik begon met het album The Art of War wat toen net uit was en ik het nog steeds hun beste album vind. Moet wel zeggen, het nieuwe album The Last Stand wordt per luisterbeurt beter! Hoewel het eerst erg op elkaar lijkt, blijkt later dat elke track toch zijn eigen identiteit heeft. Veel killers, weinig fillers! Vooral Sparta begint een echte favoriet van mij te worden.